Korte Verhalen

Internet goodbye

Featured Image

Ze zaten tegenover elkaar, Maaike, Hielke, vader en moeder.
Ze keken elkaar aan en wisten gewoonweg niet wat te zeggen.

Daar zaten ze dan, zomaar op een doordeweekse dag en alles leek wel  kapot in de wereld.
Nu was dat ook wel zo eigenlijk.
De mokerslag, toen bleek dat de internetkabels in de zee doorgesneden waren door Amerika zelf die de schuld weer wilde geven aan de Russen…

De stilte was oorverdovend.

Velen hadden geen muziek meer in huis. Want alles ging immers via de computer.
Nu haal dan maar eens ergens muziek vandaan hé? De mappen die men ooit nog op de pc had staan hadden ze maar weggegooid. Wie had dat nog nodig immers.

Afspraken kon men niet meer inzien, want internet was weg en die mobiele data daar kon men niet meer in. Had men nog maar een agenda gehad!

Het weer?
Niemand wist nog welk weer men kon verwachten! En het leek wel alsof het ineens meer regende dan ooit.

Televisie? Ook dat ging tegenwoordig allemaal via internet dus voor men weer eens gezellig tv kon kijken?
Hoe dan? De mensen waren radeloos van verveling.

Sommigen konden niet eens meer koken, want alle recepten haalden ze van internet.

De oude buurman Jan Jaap had nog televisie met kabel en dan mochten ze wel eens meekijken bij buurman Jan Jaap. Ineens was hij niet eenzaam meer en dan vertelde buurman Jan Jaap over vroeger, dat het toen ook zo gezellig was, en toen hij de pinda’s op tafel zette net zoals zijn grootouders ooit hadden gedaan, en zij met zijn allen pinda’s gingen doppen, leek het inderdaad nog gezelliger.

Maar voor de rest was het merendeels depressiviteit alom, men wist er niet mee om te gaan zeg maar.

Men stond op in de ochtend en het was al saai. Een bak koffie smaakte zelfs minder lekker.

Men moest weer een krant kopen, dan had je tenminste nog iets te doen bij je ontbijt.
En zo kon je de ongemakkelijke stiltes wat voorkomen.
Mensen wisten echt niet meer hoe je met elkaar kon communiceren.

Kinderen hadden ineens pratende ouders. Onvoorstelbaar ze wisten niet wat hen ineens overkwam.

Lees dit ook eens:  Waarom?

En als ze gingen wandelen, wat steeds vaker gebeurde, dan waren de ouders er echt bij, niets loeren in een mobieltje, niets, ‘’wacht even mama moet even appen hoor…!’’
Nee, ze waren nu dus echt aanwezig en aandachtig gingen ze in op de vragen van hun kinderen.
De kinderen voelden eindelijk de liefde van hun ouders.

Ook de bevoorrading  van winkels en supermarkten kwam langzaam weer op gang , want ook dat lag stil zonder internet.

Artsen konden ook niet meer bij dossiers van mensen. Men besloot dus maar om van alle mensen een papieren dossier aan te maken, die ze zelf mee moesten nemen elke keer,  waarbij ze bij elke behandeling een geprint papiertje meekregen, die ze zelf maar bij hun eigen dossier moesten bewaren en elke keer weer mee moesten nemen voor medische onderzoeken e.d.
Onvoorstelbaar dat artsen vroeger alles op en met papier deden, men kon het niet geloven.

Hilarisch was het wel, want niemand wist nog hoe of wat.
In medische gevallen moest men ineens zelf vertellen wat hen scheelde nml.

Niemand kon bellen met vrienden en vriendinnen, dus dat werd weer ouderwets op bezoek gaan zonder aankondiging. De kinderen speelden weer op straat ipv te gamen op zolder.
Weer zonlicht op hun toet.
Gezonder dan ooit.
Zowel geestelijk als lichamelijk.

Vader zei dat de maaltijd  heerlijk smaakte, moeder glunderde en bakte die week nog een lekkere appeltaart. Vader hielp moeder zodoende met het maken van de zoldertrapleuning.
En van het één kwam het ander en zodoende na vele jaren, vertelden vader en moeder aan Maaike en Hielke dat er een  broertje of zusje geboren zou worden in de lente.
Verbazing alom natuurlijk. Er werd weer gesproken aan tafel en overdag en altijd, en alles was ineens veel leuker.
Leuker dan in de jaren met internet.

Nu beviel het veel mensen zo goed dat ze nooit meer een internet aansluiting wilden toen de kabels uiteindelijk na 2 jaar weer gemaakt waren.

Ze wilden weer samen aan tafel zitten en echt met elkaar in gesprek zijn!
Ze wilden gewoon onaangekondigd op bezoek kunnen gaan bij vrienden en familie.
En eigenlijk wilden ze de krant heel graag lezen!

©AngelWings
angel-wings.nl

Laat meer zien

Gerelateerde verhalen

Back to top button
Deze website gebruikt cookies om inhoud en advertenties te personaliseren, om functies voor sociale media te bieden en om het internet verkeer te analyseren. We moeten ook informatie delen over uw bezoek aan onze site met onze sociale media-, advertentie- en analysepartners. View more
Accept