november 29, 2021

 

Oh God de dominee

Het was weer eens zondag ochtend  in de corona tijd,  en Dominee Joris had het er maar weer druk mee.
Hij had zich al een week goed voorbereid. Hij had goede stukken uit de bijbel genomen, als voorbeeld  waar hij het over wilde hebben.
‘De zonden der mensheid’. Hij vond dat wel een héél goed item vooral deze week.
Al die mensen die zich maar niet wilden laten vaccineren, het zou toch wat, die onzin moest maar eens over en uit. Ze moesten er zijn voor elkaar en elkaar beschermen en in zijn gemeente betekende dat gewoon, dat ze naar hem moesten luisteren.
Hij had al wat zonden opgeschreven, waar hij de mensen mee om de oren kon slaan.
‘Dat zal ze leren’, bedacht Joris, best wel erg on-dominee achtig.

Het was klokslag 10 uur in de ochtend op een mooie zondag in juli.
De pc werd opgestart, de webcam aangezet, en getest, ‘testing- one- two- three’, zei hij professioneel in de microfoon. Menigeen uit de gemeente was al online aanwezig zag hij.
Joris voelde zijn hart een slag overslaan, het bleef altijd spannend natuurlijk.
En de gedachte dat iedereen hem kon zien, vond hij ook nogal spannend natuurlijk.
Hij zag dat er na 5 minuten al 206 leden uit zijn gemeente online waren en hem zagen via zijn webcam. Hij kuchte even en stak van wal.
Hij stak met name zijn vinger uit naar de webcam. Dat de mens niet zonder zonde was!
En dat zij niet alleen aan zichzelf, maar ook aan anderen moesten denken.
Een uur lang sprak en zong hij vol vuur over het geloof en God en de mens en hun daden.
En uiteindelijk was het dan weer klaar voor die dag.
Joris kon afsluiten. Mooi dat was weer geregeld voor die dag.

De gemeente  was weer tot wakkerheid geroepen. Hopelijk had God hem geleid tot de juiste woorden. Joris hoopte vurig dat God hem hielp bij alles wat hij moest doen.

Joris draaide zich om en daar kwam zijn lieve vrouwtje Eva al aan, met een bak koffie met een vulkoek. Nu die lustte hij wel! ‘Ah, schatje dank je wel’, murmelde Joris. Ondertussen graaide hij naar haar boezem die voorbij zijn neus kwam. ‘Hm Eef wat zie ik hier’… lachte hij. Eva lachte ondeugend terug naar haar man. Ze trok haar blouse open en vlijde zich tegen haar man aan, die gretig met de bolle busten ging spelen. ‘’Hmm’’, en ‘’Aah Eefje’’, klonk het… en uiteindelijk vond hij het tijd dat zij eens met zijn geslacht ging spelen. Daarin was hij wel een dominant mannetje. Hij duwde Eva op de stoel en ging voor haar staan in vol ornaat.
‘’Hups Eva, je baasje heeft net hard gewerkt voor jouw loon daar mag wel wat tegenover staan’’, en vol genot wachtte hij op haar warme mond die zich om zijn geslacht zou vormen. Eva deed wat haar man haar vroeg, hierna was zij zelf aan de beurt dus zo erg was het niet. Ondertussen schold Joris wat ranzige woorden naar zijn vrouw. ‘’Ja lekker vuile hoer… dit vind je wel lekker hé! Oeh jaaaaah …’’
Na enige tijd werd Eva over het bureau gelegd en petste Joris haar flink op de bolle bips.
Kreunend en hijgend van genot gingen ze flink van bil die zondagochtend.
Joris zou het nooit vergeten.
Nadat Eva uiteindelijk bijna een flauwte nabij neerzeeg op zijn schoot en Joris plots het lampje nog zag branden van de webcam en de microfoon.
‘’Oh mijn God’’, riep Joris uit.

Lees dit ook eens:  Moederliefde

345 leden van de gemeente hadden toegekeken  bij hun seks spel.
Snel werd de webcam en de microfoon afgesloten.
Joris heeft nog vele zondagen met rode oortjes achter zijn webcam de preek verzorgd.
Nooit meer had hij het nog over zonden oid.
Toen hij na de corona tijd weer in de kerk zijn preek mocht brengen, schaamde hij zich nog steeds.
Maar de mensen uit zijn gemeente keken hem enkel vriendelijk aan, een dominee was ook maar een mens immers. En och dat er her en der een stoute twinkeling te bespeuren was bij deze of gene, dat was vast verbeelding toch?

 

Related posts