De boer en zijn put

De boer en zijn put

Er was eens een oude boer die getrouwd was met een dikke stevige boerin. Ze was al jaren zijn vrouw en eigenlijk was hij het huwelijk al jaren zat.
Op een dag ging de boer aan de gang op zijn erf.
Hij had een oude put die hij zou dichtgooien.
Zo gezegd zo gedaan, zijn vrouw bracht hem een kop koffie en plots terwijl de boer de koffie aannam, kreeg hij een ingeving.
Hij duwde zo pardoes zijn vrouw in de oude put.
Hierna begon de boer zand te scheppen op zijn vrouw die moord en brand schreeuwde vanuit de oude put.
Gewoon doorscheppen dacht de boer.
Hij nam zijn pet van zijn hoofd en veegde zijn voorhoofd af.
Het was nogal een warme dag, hij raakte al gewend aan het geschreeuw in de put die maar niet ophield.
Gewoon flink doorscheppen dacht de boer.
De boer keek niet meer op of om, hij schepte en schepte maar.
Zo graag wilde hij van zijn vrouw af.
Tot hij eindelijk geen geschreeuw meer hoorde achter zich en hij uiteindelijk omkeek.
Was zij dan eindelijk gaan hemelen, me dunkt dat werd tijd, hij stond nu toch al een uur te scheppen in die hitte namelijk.
Maar bij het omdraaien kreeg de boer de schrik van zijn leven. Hij viel om want zijn rikketik werkte niet meer van schrik en het harde werken en de hitte.
De boer was niet meer.
Zijn vrouw zat onder het zand, maar ze had al het zand aangestampt in de put en was zo omhoog gekomen en kon uiteindelijk uit de put klimmen.
De boerin erfde alles en leefde nog best wel lang en gelukkig.
Ook al had ze nooit verwacht dat haar man haar zoiets zou aan doen.

(persiflage door Angelwings op ”Kracht uit putten”)

Er zullen altijd mensen zijn die stenen gooien op jouw pad van succes. Het hangt van jezelf af wat je er van maakt: een muur of een brug.

Over de Schrijfster

Gerelateerde Berichten