My Butterfly

My Butterfly

Hij liep langs een antiek winkeltje in een zijstraat en ineens zag hij haar weer. De jaren vielen plotseling weg.Toevallig keken beiden elkaar aan, recht in elkaars ogen. Zijn adem stokte even, zijn hart sloeg even over.
Ook haar ogen sloegen plots neer, alsof de gevoelens nog te intens waren om wederom te ervaren. En toch hadden zij elkaar al jaren niet meer ontmoet. Ze was nog steeds een bijzondere schoonheid, zo vond hij. En zij dacht, hoe bijzonder aantrekkelijk hij nog was. Hij stond plots voor haar, iets wat hij niet wilde doen eigenlijk, maar blijkbaar hadden zijn voeten plots een eigen leven.
Hij wist niet wat hij moest zeggen en zij evenmin.
Ze keken elkaar alleen maar aan, daar in dat winkeltje in die zijstraat. Ze keek naar de grond en schuchter pakte ze zijn hand beet, en hij voelde hoe haar zachte vingers om de zijne sloten. Hij zuchtte diep en een glimlach kwam vanuit gesloten diepten omhoog om zijn mond. Omdat hij vergeten was, hoe het ook alweer voelde na al die jaren gemis en verlies. Een warmte gloeide door zijn lichaam, een warmte die zijn hart weer ontvlamde, wat had hij haar gemist! Waarom was hij ooit weggegaan?
Ze was nog zo mooi en zo lief en zacht. Was hij soms weggerend voor al die liefde die zij hem gaf?
Was het teveel geweest voor hem?
Hij was verdwenen zonder woord, zonder groet, zonder afscheid. Blijkbaar nam ze het hem niet kwalijk, zo met haar warme hand in de zijne. Hij kneep er eens in, het was zo fijn!
Ze blikte op naar hem met haar mooie ogen, waarin hij een twinkeling zag. Hij schrok,… zo was zij toch nooit geweest? Uitdagend en onschuldig, zo was zij in één.
Maar dit kende hij niet van haar, zijn bloed begon te stromen op plekken, die hij ook al vergeten was.
Er kwam leven in de brouwerij.
Met zijn saaie huwelijk, was hij ook dat vergeten inmiddels, hoe dat aanvoelde in zijn lijf.
Ze likte haar lippen zag hij, een glanzend vocht op roze lippen, het steeg hem naar zijn hoofd.
Hij moest nodig naar huis. Hij moest haar hand loslaten en dan gewoon weer weggaan net als toen!
En toch die twinkeling in haar ogen, bekoorde hem.
Het was iets nieuws in haar dat hij nooit ontdekt had.
Hoe kon hij weten hoe dit zou uitwerken in een contact?
Zou hij de uitdaging aangaan die zij hem hier aanbood in dat antiekwinkeltje?
Hij wist en voelde dat ze dat best wilde zo weer eens met hem. Zijn mannelijke ego begon te steigeren, hij voelde zich weer als vanouds ”de man”! Net als vroeger toen hij voor ieder minachting had gevoeld. Was hij ook ditmaal in het voordeel.
Ze glimlachte lieflijk naar hem en ze trok hem mee aan zijn hand, naar buiten in het zonlicht.
Geen woord zelfs, niets, alleen dat gevoel van ooit dat bij hem binnenkwam als een bom die plots ontplofte in zijn ziel. Het was woensdag, zijn vrouw was op haar werk en hij had eerder vrij genomen, even wandelen door de stad.
Dat was zijn bedoeling geweest.
Hij fantaseerde weer over hoe zij altijd was geweest in bed. Deze ex van hem, was werkelijk net een Geisha geweest, waarom had hij haar laten gaan?
In vredesnaam, hij rook haar heerlijke parfum en zag haar lichaamsvormen als de wind haar zomerjurk deed opwaaien.
Haar rode krullen dansten voor zijn ogen, terwijl ze hem meetroonde aan haar hand, richting een fabelachtig land, dacht hij nog vergenoegd.
Oh ja hij had haar veel aangedaan.
Ooit, lang geleden, dat wist hij nog wel. Hij zei niets en liet het zich maar bekomen.
Ze liepen enkele straten door, en uiteindelijk kwamen ze aan bij een wit huisje, waar zij de deur opende voor hen samen.
Kom zei ze, het eerste woord na jaren.
Oh ja, ik kom, zei hij nog glimlachend.
Met zijn hoofd in de wolken.
Hij stond in een koele witte gang, met een vaas bloemen op een tafeltje naast de deur, en een witte kapstok, een glanzend witte deur en daarachter, haar woonkamer.
Maar zij opende geen deuren en trok hem mee de trappen op naar boven. Ho, zei hij nog, ik ben getrouwd weet je?
Ze keek hem spottend aan. Kom, zei ze weer.
Het bloed gonste hem door zijn kop. Wat ging ze doen met hem? Net als toen en ooit zo lang geleden, zou ze dat weer doen, deze onderdaan van hem van lang geleden?
Hij voelde weer die trots in hem opkomen, trots om wat hij was en wie hij was geworden.
Nooit was iemand zo dichtbij gekomen als zij, bij zijn ziel en daarom misschien ook wel, was hij gegaan. Want hij hield er niet van als mensen te dichtbij kwamen.
Als mensen bij je ziel konden komen dan konden ze dat misbruiken en je stuk maken en daar paste hij wel voor op.
Misschien kende alleen zij hem wel?
De slaapkamerdeur ging open en daar lag een prachtig groot bed met zwart satijn gedrapeerd, en vele kussens, en op de grond een dik zalmkleurig tapijt. Ze schonk een wijntje in voor hen beiden… hij dronk dit gulzig op.
Ze draaide hem hierna plots omver en duwde hem pardoes op het bed.
Om zijn mond lag continu een glimlach.
Ze opende de voorkant van haar jurkknoopjes en sprong bovenop hem.
Zijn handen gleden peinzend over haar huid, ontbloot bij haar borsten, zo zacht en warm, nog steeds.
Weinig tekenen van veroudering, zo zag hij.
Hij genoot, weer net als toen zo lang geleden.
Bij de vrouw die gelijk een elf was voor je ziel.
Vlinderachtige tovernarijen, blozende wangen en schitterende ogen, die hem verslonden, jaren geleden.
Ze streelde zijn hals, kuste zijn gezicht, zijn mond, zachtjes en warm. Haar handen trokken zijn shirt uit, en begon bij zijn broek te morrelen aan een riem die hij zelf nauwelijks los kon krijgen.
Hij begon zelf zijn riem los te trekken, en kwam tegen haar handen aan, haar warme zachte handen, liefdevol ergens kwamen ze hem tegemoet.
Met een lach keken ze elkaar in de ogen.
Spotternij, zag hij dat niet plots in de hare?
Zo was zij niet, wist hij. Ze was altijd lief geweest en aardig. Vol liefde en warmte.
Daar lag hij dan naakt op haar bed, het zachte satijn voelde koel aan in de hitte van de zomerdag.
En zij ging op hem zitten en trok plots de zomerjurk uit over haar borsten, haar hoofd, en ze gooide de jurk achter het bed, ergens op de grond.
Prachtige volle rijpe borsten voor zijn neus, wat wilde hij nog meer.
Hij tastte toe, voelde en streelde,…
Wat ouder, maar mooier zelfs nog, dan toen, verzuchtte hij in gedachten.
Hij trok de haarspeld uit haar rode krullenbos en prachtige lange rode spiralen vielen over haar besproette schouders.
Haar roze lippen dichtbij de zijne, hij kuste haar zoals hij haar nog nooit had gekust.
Vol hartstocht en passie, meer dan ooit.
Strelingen en passie, voorkwamen niets dat leek op eeuwige trouw. Hij was verkocht door de magie van het moment.
Ze gingen in elkaar op na al die jaren. Geen woord werd er gezegd enkel gekreund en gesteund.
Meer was er niet nodig om tot volledige voldoening te komen.
Hj lag naast haar, loom en voldaan.
De zon scheen door het raam op zijn lichaam, dat daar naakt lag, bezweet door alle passie en hartstocht, waarvan hij niet had geweten deze nog in zich te hebben.
Hij viel langzaam in slaap.
Ze lag naast hem, haar hoofd op zijn borst.
Zijn laatste gedachte was aan zijn vrouw thuis en of hij dit wel of niet zou vertellen.
En of hij haar vaker kon zien misschien.
Hij droomde wilde dromen.
Tot een ijzige koude hem wakker maakte en hij even niet wist waar hij was.
Het was al nacht! Hij schrok en keek om zich heen, ze was weg. Nergens brandde licht… op de tast kleedde hij zich aan en liep voorzichtig naar beneden.
Niemand was thuis. Alles was gesloten en donker.
Hij voelde gemis, gemis dat ergens al die jaren in zijn ziel was achtergebleven. Zonder enig besef.
Nu wist hij weer wat het was geweest.
Zij al die tijd, zij dus.
Hij voelde spijt ergens, maar had niet anders gekund dan dit.
Hij opende de voordeur en liep naar buiten wat onvast ter been. De straatverlichting verblindde hem even, maar niet lang. Tot zijn verbazing, zag hij op zijn rechterarm iets staan. Zijn arm gloeide al enorm!
Onder de lantaarn paal keek hij ernaar en tot zijn grote schrik, zag hij haar naam levensgroot op zijn arm getattoeëerd. Oh mijn god wat moest hij thuis nu vertellen aan zijn vrouw?
Het zweet brak hem uit aan alle kanten en hij keek nog eens achterom.
Daar bij haar huisje, zag hij aan de zijkant een bord.
“Tatoeage shop Butterfly”.

©AngelWings

Over de Schrijfster

Gerelateerde Berichten