Tjitske en Tjeerd De zon scheen over Dokkum, de meeuwen cirkelden hongerig in de lucht. De schaatsers hadden veelal rode gezichten van de kou,...

Tjitske en Tjeerd

Sulamith Wülfing

De zon scheen over Dokkum, de meeuwen cirkelden hongerig in de lucht. De schaatsers hadden veelal rode gezichten van de kou, die venijnig op hen inhakte.  Maar het merendeel had een muts op en een sjaal om want wat koude waren ze nog wel gewend. Tjitske trok haar handschoenen aan en trok een baantje over het ijs, haar rode vlechten over haar schouders geslagen. Heerlijk die koude lucht en dit weer, beter kon niet, dacht zij. Ze maakte zelfs een kleine cirkel met haar witte kunstschaatsen. Hé, toch weer fijn om weer even thuis te zijn, ze miste het wel hoor. Sinds ze ging studeren in Utrecht, was Dokkum ineens een plek waar heimwee heerste naar vader en moeder en haar broer en zus. En natuurlijk naar de hond. Tjitske keek naar de kant waar ze haar broer en zus wist met de hond, die wild blaffend op de kant stond te kwispelen naar alle schaatsers.
Tjitske ging de hele baan over, met fiere slagen over het ijs, waar af en toe een zwakke plek inzat die zij handig ontweek. Ze had het niet langer koud, dankzij het schaatsen, en na enige tijd wilde zij naar de kant voor een kop warme chocolademelk bij de kraam. Heerlijk.

Bijna in het midden van de baan botste ze tegen hem aan. Hoe was het mogelijk, Tjeerd Sipma!
Een felle blos trok over Tjitske haar inmiddels al rode wangen, kon het nog erger? Ja, dat kon bij Tjitske. Beschaamt trok ze haar sjaal voor haar mond. Nerveus blikte ze in de felblauwe ogen van Tjeerd. Wat deed hij hier nou, hij studeerde toch in Groningen? Misschien ook op bezoek bij zijn ouders natuurlijk, dacht Tjitske. Wat zag hij er toch knap uit. Tjeerd haar grote liefde, zijn blonde haar was lang en krullend. Tjitske vond dat prachtig, het glom ook zo mooi. Tjeerd grijnsde naar haar. Heey meidje, wat moet jij hier? Lang niet gezien. Tjitske staarde naar zijn mond vol witte tandenpracht, en ze stamelde wat. Hm, vast ook bij de ouders op bezoek zeker?
Was hij nou nog knapper geworden, hoe was het mogelijk! dacht Tjitske verschrikt. Ze had het gevoel alsof ze half verlamd voor hem stond, als een bange vogel voor een kat.
Alsof hij haar kon verslinden. Ze moest toch eens moediger gaan worden hoor, vooruit zeg dan wat, dacht Tjitske in haarzelf. Ja, ik ben bij heit en mem op bezoek. Weekendje op huus an. Je ziet er goed uut Tjeerd, (wat zei ze nou toch weer!?) leuk je weer te zien.
Tjeerd kreeg een eigenaardige blik in zijn ogen, viel haar op. Zullen we eens afspreken Tjitske, vanavond ofzo, wat samen gaan drinken in een café?
Zie je nou, dacht Tjitske, zo moest je dat dus aanpakken, brutaal zijn. Prima, zei ze enthousiast, en zo spraken zij af voor die avond in een café.

Het werd een gezellige avond, Tjeerd vertelde honderd uit over zijn studie, en Tjitske niet minder. Ze lachten heel wat af samen, en konden het goed vinden gelukkig.  Tjeerd vond de roodharige Tjitske een mooie frisse meid, zo zag je ze niet veel. En zo kwam het dat Tjitske eindelijk de liefde van haar leven binnen handbereik had. Aan het eind van die avond bracht Tjeerd Tjitske naar huis, en op de hoek van de straat kreeg ze eindelijk een kus. Wat een heerlijkheid, zijn zoekende mond op haar lippen. Met bonzend hart ging Tjitske even later het huis van haar ouders binnen. Slapen kon zij vast niet die nacht, maar ze was dolgelukkig. Samen met Tjeerd zou het leven mooi worden, nog mooier en nog beter. En hij studeerde nog wel voor arts. Hoelang had zij wel niet gedroomd over Tjeerd? Jarenlang, op de basisschool al, zag zij hem vanuit de verte, Tjeerd Sipma, haar held, haar prins op het witte paard.

De volgende dag kwam Tjeerd haar ophalen, niet op een wit paard maar wel op zijn oude brommertje. De dag kon niet meer stuk, het zong in het hoofdje van Tjitske, ze was hopeloos verliefd op die lange slungel van een Tjeerd Sipma. Hij was leuk, hij was grappig, hij was vriendelijk, wat wilde ze nou nog meer?

Het weekend erop zou Tjeerd naar Utrecht komen om Tjitske een heel weekend te bezoeken. En die hele week was Tjitske in de wolken. Haar Tjeerd zou komen. Ze maakte haar kamer schoon, maakte het bed op, kocht wat drank en hapjes en ze was er helemaal klaar voor die vrijdagavond als Tjeerd kwam. Ze schrok toch nog toen hij alsnog aanbelde en ze hem even later zag staan voor de deur, de sneeuw dwarrelde uit de lucht, een droom die uitkwam. Tjeerd die Noordelijke godheid, met de smeltende sneeuwdruppels op zijn blonde haren. Kom gauw binnen zei Tjitske hartelijk, ze pakte zijn tas aan en trok Tjeerd snel mee naar boven naar haar warme kamer.
Goedkeurend keek Tjeerd rond in de kamer die leuk en praktisch gemeubileerd was. Gezellig kot heb je Tjit… Hij plofte neer op het bed, die ook dienst deed als bank. Tjitske had de televisie nog aanstaan en beiden waren al snel in gesprek over het nieuws op de tv. Even later bestelden ze pizza. Tjeerd stak de kaarsjes aan die op een kleine tafel stonden. Het was echt gezellig. Tjeerd was de beste man ter wereld, hij was zo lief en aardig, zo had Tjitske er nog niet veel meegemaakt.

Tegen het middernachtelijke uur werd het uiteindelijk wat intiemer allemaal. Tjeerd kuste zijn nieuwe vriendinnetje, en woelde wat door haar rode haren.
Veel gebeurde er verder niet, wat Tjitske wat apart vond. Ze probeerde hem over te halen verder te gaan, maar er was ergens een lichte onwil te bespeuren bij Tjeerd.

Dan nog maar een flesje wijn ertegenaan vond Tjitske.
Pas rond een uur of drie midden in de nacht, lag zij uiteindelijk naakt naast een half ontklede Tjeerd.
Tjeerd was al flink onder invloed en hij zakte onderaan het uiteinde van het bed en streelde Tjitske haar voeten. Ow Tjitske wat heb je toch een mooie voetjes, geweldig. Glazig keek hij naar haar voeten. Tjitske begreep er niets van. Wat zat hij nou te zeuren over haar voeten? Maar Tjeerd was er vol van, nog nooit zag hij zulke lieflijke voetjes als die van haar.

Of hij ze mocht kussen. Ja hoor, stamelde Tjitske verbaast. Wat zouden we nu krijgen.
Hijgend nam hij haar tenen in zijn mond en sabbelde erop. Heerlijk murmelde Tjeerd Sipma.
Tjitske begreep er niets van. Kom nou hier bij mij, zei ze. Kom Tjeerd nou is het wel genoeg geweest hoor. Geen flauwekul. Tjeerd beet plots hard in haar grote teen en kreunde het uit. Tjitske wist ineens hoe laat het was met haar Tjeerd.
Van seks kwam niets meer die nacht en ook erna, nooit meer. Tjitske was flink afgeknapt op haar grote jeugdliefde van ooit. Het was al uit, voor het aan was. Had Tjitske dat maar eerder geweten, dat haar grote liefde Tjeerd een fetisjist was. Zonde van al die verloren jaren. Tjeerd hield niet zo van echte seks, hij kon enkel opgewonden raken van voeten en of ze nu van Tjitske of van iemand anders waren deed er niet zoveel toe. Nee daar kon Tjitske niet aan wennen, ze vond het maar raar.
En zo kan het verkeren dat je eigenlijk nooit echt weet wie je liefhebt vanuit de verre verten. Of zelfs niet van zeer nabij!

©Angel-Wings.nl