september 18, 2021

 

De slagerij en de plasser

Vreemde herinnering als kind.
Best grappig, ik weet nog steeds best absurd veel.
Gelukkig maar!
Anyways, één ding kan ik nooit vergeten, ik vond het zo vreemd, als kind zijnde al.
En ik weet nog steeds zeker, dat ik zag wat ik zag.
Maar het was erg goor.
We kwamen dagelijks bij de slagerij om de hoek.
Mijn oma, want daar woonden mijn moeder ik, nam mij altijd mee uiteraard, want zij zorgde voor mij en mijn moeder werkte.
Heel gezellig allemaal.
Maar bij de slager om de hoek kreeg ik altijd een plakje worst. Ja, nogal wiedus, anders kwam mijn oma niet meer terug!
Daar moest wel even een plakje worst vanaf kunnen voor de kleindochter.
Nou goed, tijdens de wachttijden, keek ik wat rond in de slagerij.
Het was alles wit betegeld natuurlijk, en ze hadden een werk ruimte naast de slagerij.
Daar kon je dus zo naar binnen kijken.
Nu dat deed ik dan ook.
Vier jaar oud en dan kleuterhangjongeren rond den slagerij ruimte des werkos!
Op een dag zag ik een jongeman die aan het werk was daar, bezig zijn met de worstjes.
De worstjes rolden om en om langs een soort groot wiel  met water oid?
Geen idee.

Anyways ik zag die vent zijn lul uit de broek halen en op die worstjes plassen.
Ik was zwaar geschokt en vond het maar smerig!
Ik seinde naar mijn oma dat ze moest kijken, maar die zag dat niet op dat moment.
Buiten vertelde ik het haar.
Hij plaste tegen de worstjes aan oma!?
Nou ja, dat was niet zo hé, ik had het me vast verbeeld.

Maar gek genoeg, ik verbeeldde me nooit iets, en zelfs nu twijfel ik nog, hoewel ik denk, dat kan nooit natuurlijk!
Toch?
De worst was daar erg lekker, dat dan weer wel.
Ik blijf het vreemd vinden allemaal.
Natuurlijk plast er niemand tegen worstjes aan!
I know now.

Maar toch blijft het me bij als in…was het nu wel zo of niet.
Maar goed wanneer verbeeld je, je iets?
Wat is fake?

Ik had bv een neefje die bij hem thuis op zolder sliep en met iemand kon praten, ik geloofde dat dus nooit, tot ik bij hem mocht logeren en ik dus ook iets hoorde ik vond het doodeng!!!!!!!!

OMG… ik wilde ook nooit meer op zolder slapen…alsof  ‘dat’ dan niet naar beneden kan enzo! 😮

Verder heb ik ooit een gesprek gehad met iets in de muur, ik was 5 jaar oud,  een stem die verdacht leek op mijn buurmeisjes stem en toch ben ik niet geheel zeker… maar ze zei van niet en ik dacht van wel dat zij dat dus was.

Lees dit ook eens:  Het Scheppingsverhaal volgens mij

Hopelijk was het niet echt een eng iets oid…!
Nou als je dat al kunt bedenken als kind van 5 a 6 jaar is dat best knap toch?

Vaak als ik (Toen we later in Friesland woonden) in Friesland boven ging spelen op die oude zolder, dan was dat ineens weer even in en dan dagelijks hé,  dan was het na een dag of 4 ineens niet meer prettig… dan ging ik zo op in het spel en dan ineens alsof er iets achter me stond, gingen mijn nekharen overeind staan alsof er iemand naar me keek.

Nu sneller kon je mij de trap niet af krijgen, gelukkig ben ik er nooit afgevallen!
Maar sneller dan de wind is een soort van vergelijking!

Soms gingen we naar een nichtje van mij, die haar vader had een mooi huis gebouwd en dan gingen we naar de bovenverdieping, waar ze een prachtige grote slaapkamer had met deuren van glas.
Nu op een verjaardag gingen we (neefjes en nichtjes) dan naar haar kamer en dan even later weer naar beneden en dan stonden we net bij dat trappengat en dan volgens mij was ik dat weer, die dan zei wat als er ineens iemand naar je kijkt vanuit die slaapkamer…
Nou dat werd weer flink rennen en voordringen op die trap!
Nichtje kon vervolgens weken niet meer normaal slapen daar…en bedankt Wings!

Zo ze ook ooit bij me kwam logeren op kamers want ik woonde toen al op kamers net 18 jaar jong, toen haar moeder op vakantie ging en zij groots en al zei; ik blijf thuis, want gevalletje ‘k ben al te groot om mee te gaan verhaal.

Welke ouder kent dat niet!
Nou daar stonden we bij de zebravinken in de kamer en ze riep uit, we gaan nasi eten!
Mooi zei ik want dat vond ik best lekker.
Een zakje rijst en een zakje nasi verder vroeg ik waar het vlees bleef en den groenten.
Oh moest dat er ook in, ehm ja!
Dussss!

Dus we verlieten haar woonstee en gingen op pad en ik keek achterom en zei wederom zoiets,…
wat als jij jezelf nu ziet staan achter dat raam en je zwaait jezelf uit.
Ze is de rest van de vakantie bij mij blijven logeren op kamers.

🙂
Wel gezellig, dat dan weer wel!

Zo heb je af en toe wat rare dingen die je meemaakte…
Maar elke keer weet je; dit was zoals het was en niet onnodig qua verbeelding oid… ja, die maakte je wel voor de ander…
🙂

 

 

 

Related posts