Sarah op zee

Sarah op zee

Sarah belde met haar tante.
Het gesprek begon onschuldig: hoe gaat het, lekker weer hè.
Maar binnen vijf minuten zat ze ineens plotseling in een soort mijnenveld.
Tante vertelde o.a. dat ze geen melk meer dronk.
Sarah antwoordde: “Oh, dat lijkt me gezond.”
Tante klonk meteen stug: “Gezond? Zuivel is juist goed voor je botten!”
Ze was er plots allergisch voor, en dat kwam door dat winderige gedoe spul van ene Gates, zei tante nog.
Sarah voelde zich plots alweer alsof ze op zee voer en net een rots had geraakt.
“Eh, ja, ja… ik bedoelde, voor de koeien is het gezond.”
Tante zweeg even, en Sarah hoorde in gedachten het kraken van haar houten schip.

Buiten kwam ze de buurman tegen die zijn container bij de weg ophaalde.
Ze zei vrolijk: “Mooie jas buurman!”
Hij trok zijn wenkbrauwen op: “Deze jas heb ik al tien jaar, dus eigenlijk is het niks bijzonders.”
Sarah gooide het roer weer om.
“Oh, nou ja, ik bedoelde… hij staat je gewoon goed.”
Buurman knikte, maar bleef kijken alsof ze hem net had beledigd.

In de supermarkt die middag bij de kassa vroeg de caissière: “Wilt u zegeltjes sparen?”
Sarah zei: “Nee hoor.”
Caissière fronste: “Oh, dat is zonde… ze zijn voor een goed doel.”
Sarah voelde de golven weer hoger worden. Ze moest het zeil weer binnenhalen voelde ze. 
“Oh, doe toch maar dan,” zei ze snel, en nam de zegels aan alsof ze net een vredesverdrag had getekend.

Toen ze buiten stond, dacht ze:
Het lijkt wel alsof ik de hele dag aan het varen ben, voorzichtig laveren tussen eilandjes van gekrenkte gevoelens…
Ze keek naar de lucht, zuchtte, en dacht:
Misschien moet ik gewoon een reddingsbootje voor mezelf bouwen.
Maar gesprekken tegenwoordig met mensen was moeilijker en ingewikkelder geworden.
Alsof je aan het varen was op de zee tussen de woelige baren.
Vermoeiend wel. Sarah nam zich na enige tijd voor om nog maar zo min mogelijk gesprekken aan te gaan met mensen. Helaas dachten velen er zo over.
Het werd een stille wereld op den duur. De harmonie was zoek geraakt ergens tussen land en zee.
Tussen wal en schip… Vond die maar eens terug.