Onbegrijpelijk

Onbegrijpelijk

Jouw hand die sloeg —
ik, in angst ineengedoken.
Jouw hand streelde even later
mijn haar,
alsof niets was gebroken.

“Ik had een shock nodig,”
was je excuus.
In ongeloof
sloot ik mijn hart.

Een normaal mens
zou zoiets toch nooit doen?