Gedichten
Leugens

Leugens
Leugens
Over en weer
Wat gingen zij tekeer
Niets te vinden
Iets moest er toch zijn?
Een kruimel?
Een vlek?
Een geur?
Een psychisch iets misschien?
Rapportages
Werk
und arbeit
Rotting
Der geesten
Verpauperde generaties
Woorden
Die alles
Vermoorden dat
mooi en zuiver is
Alsnog in deze wereld
Waar niets meer kan en mag
men let op wat je eet
In je mond stopt
Met argusogen
vergif in geesten
Zo ver heen
men bemoeit maar
Met anderen
Het leven
En is blind
op wat men zelf
niet ziet
In eigen boezem
zo rot
zo appel
Een rel om niets
ga voortaan toch niet met de fiets
En zoek maar lekker verder
in het ravijn door jullie
geschapen
in deze wereld
I am
(Ik noem geen namen, maar ik had het eigenlijk moeten doen!)