Ze werd ouder

Ze werd ouder

Photobucket
Ze werd ouder

Ze werd ouder, zezag het aan alles, opeens rimpels op haar smoel.
Grijzende haren, zelfs down under! Mijn hemel! Dat was een schok waar zij een week lang door van slag was geweest! Haar tieten werden ook al aardig slapjes, en ze kreeg zelfs al haren op haar kin.
Waarom moest dit alles zo snel gaan? Waarom had Meneer God er niet voor gezorgd dat een vrouw altijd mooi en strak in het vel bleef zitten?
Na de zwangerschap zag haar ooit zo strakke buikje er niet meer uit namelijk, dat was het begin geweest van dit einde.
Ja, het eind kwam al in zicht, zo ging dat. Stil aanschouwde ze op straat de oudere mensen, kijk zo ging dat die uitgezakte lijnen aan je kaak! Dat kreeg zij ook vast, let maar op, juist dat wat zij zo gruwelijk vond, dat zou haar vast overkomen!
Of kijk die rimpels rond die mond, van haar oude benedenbuurvrouw, zie je? Had zij ook al niet…. Verschrikt staarde ze in het spiegeltje in het licht gehouden, hangend op de bank voor het raam.
Oh mijn hemeltje toch, wat was er toch loos dat ze ineens zo aftakelde, was het de overgang soms? Nee dat kon niet alles kwam nog precies on time! Dat kon het toch niet zijn of wel?
Die klotenhormonen ook, hoe kwamen die kinharen daar, die had ze er gisteren toch al uitgerukt?
En die rimpel bij haar ogen, die was er vorige week nog niet!
Ze wist het zeker!
Triest staarde ze naar haar uiterlijk, dit ging niet meer goedkomen, nooit meer!
Dit werd alleen maar erger, en nog erger zelfs dan dat! Maar ze was nog wel gezond, nog wel toch? Of…maar ja dat wist je nooit natuurlijk. Sluimerende enge zaken, overkwamen elk mens.
De wereld was groot en je hoorde ook zoveel.
De rose lintjes vlogen je om je oren via je mailbox bv, elke dag weer, confronterend hoor dat wel.
En die verhalen van collega’s op je werk, je zou je oren willen dichtstoppen maar je ontkwam er niet aan die horror.
Ze had ook al wat last van haar rug, en soms spierpijn in haar benen…wat zou dat toch zijn?
Toch maar eens vaker pantoffels aan doen dan.
En die haaruitgroei, verdorie ze had het net 2 weken geleden al geverfd!
Zuchtend keek ze naar zichzelf in de spiegel, bij het felle zonlicht, leek het nog erger natuurlijk, maar verdorie die ene snorhaar die zo scheef groeide, waar was dat nu goed voor?
God moet dit nu zo?
Ze pakte een pincet vanonder het bankkussen vandaan, daar lag hij altijd voor het geval dat.
Herbert had het haar nooit zien doen, want dat wilde ze niet nml, hij moest niet zien dat ze ouder werd toch? Straks wilde hij een jonger exemplaar na jaren lief en leed dat zij hadden gedeeld.
Dan was zij helemaal niets meer, wie wilde nog een vrouw op middelbare leeftijd, hoewel nog niet eens! Nee nog niet! Nog niet…maar ja?
Wie wilde dat nou? En ze kon nog lang niet zonder haar Herbertje, haar lieveling.
Ach Herbert, hij zou bijna thuiskomen, ja …nog even snel, die rare scheve snorhaar eruit rukken, en dan…even koffie zetten voor haar Herbert.
In de keuken keek ze uit het raam en daar kwam hij al aan, Herbert, in zijn volvo, ach kijk…zuchtte ze diep. Hij stapte uit de auto, zijn regenjas over zijn arm nemend, en een hoed op zijn kalende grijze bol plaatsend. Ja Herbert, daar liep hij, hij was al 10 jaar ouder dan zij….

 Photobucket
Met zijn buikje, grijzende kalend kop, en zijn goedmoedige rimpelige kop, ach, wat was het toch een schatje.
Maar als vrouw moest je dingen stiekem doen, haren uit je snuit rukken bv, en je benen en oksels scheren als er niemand thuis is.
Desnoods harsen met de tranen in je ogen, maar daar deed je het wel voor, voor hem, Herbert bv.
———-

Over de Schrijfster

Gerelateerde Berichten