Voorbij

Photobucket

Voorbij

De zon schittert zijn stralen op de bladeren van de Klimop
tegen het schuurtje aan.
De tuin ziet er verwaarloost uit en niet meer als voorheen..
Ze sluit even haar ogen en ziet de tuin voor zich zoals het was

toen zij er haar scepter zwaaide.

Toen zij nog in de tuin rondliep met rubberen laarzen aan, en een bodywarmer…
Met een schepje in haar hand en de container op het tuinpad.

Ze kijkt omhoog als ze haar ogen weer opent en ziet het dakraam venster, verlaten oog als altijd…
maar daarachter was eens een plaats voor haar slapen…

Ooit sliep ze daar haar nachtelijke dromen en beneden was zij….
in haar slaapkamer…

Samen in dat huis woonden ze….zij en haar moeder…

In gedachten ging ze de tuin in en liep ze de deur door…naar binnen…
in de keuken stond ze weer…
haar moeder en zette thee…
wil jij ook thee vroeg ze…
aan haar?
Ja…stamelde ze…het leek net of het nog zo was als toen..
Op het gasfornuis pruttelde de soeppan…en de geuren vulden de kamer met kruidige zoete lucht…
Even zitten aan de tafel…die nu in haar huis stond…
Samen praten en over wat ze gingen doen…
Nog ziet ze het gelaat van haar moeder voor zich en ze streelt

vluchtig langs haar wang…

ziet de blik in haar ogen en…
voelt weemoed…in haar hart…
Een vogel vliegt op en……
kiest het luchtruim… zij schiet wakker…
uit haar mijmeringen…en loopt door….

ze loopt door en weet niet waarheen…
want thuis is niet meer….

Het is vergeten en verlaten…

Op een kerkhof strijkt een vogel neer op een steen…en drinkt water uit het kleine uitgesneden bakje…

De vogel brengt de boodschap van gemis over…
En langzaam daalt de regen neer…….
langzaam…tergend langzaam…..

Voorbij
~*~AnGeLWinGs~*~

12/7/2003

Gerelateerde Berichten