photo pinokkio.jpg

Hij had echt een probleem, Joost schudde zijn hoofd vol ongeloof.
Dit kon niet waar zijn, maar ja hoor, nadat hij eenmalig een XTC pilletje had geslikt tijdens een danceparty was het mis.
Het viel eerst niet zo op, toen het nog meeviel.
En wat moest hij doen?
Hij wist het niet, misschien een sjaal dragen?
Een tsjador dragen? Hij dat vast wel kopen op de Beverwijkse markten.
En de vraag was, welke arts kon hem helpen?
Het was natuurlijk stom om die pil te slikken die zijn vriend Borus hem aanbood op de party.
Maar het kon geen kwaad, had hij nog gezegd en de muziek zou veel mooier klinken en hij zou zich veel, veel beter gaan voelen. Joost wist zelf niet meer wat hij gedaan had allemaal die nacht, hij was alles kwijt namelijk. En toen hij die nacht thuis kwam had zijn vader nog op hem gewacht.
Hij was altijd bezorgt om zijn zoon, omdat hij dus vaak wel in zeven sloten tegelijk liep.
Joost overkwam altijd de meest vreemde dingen.
Maar die nacht had zijn vader droevig met zijn hoofd geschud, omdat hij wel zag hoe ver zoonlief heen was. En Joost had ontkend dat hij drugs tot zich had genomen, maar zijn vader had hem niet gelooft. De volgende dag had zijn vader hem vermanend doch liefdevol toegesproken.
Geen pillen meer tijdens party’s dus, want je wist maar nooit waar ze vandaan kwamen en wie ze had gemaakt en wat er in zat.
Joost had de wijze raad van zijn vader tot zich genomen en was vastbesloten nooit meer zoiets uit te proberen.
Maar nu zat hij met zijn enorme probleem.
Joost was vreemd genoeg plotseling impotent geworden na het slikken van die XTC pil.
Alleen het nog vreemdere fenomeen was, dat het zich verplaatst had naar zijn neus.
Telkens als Joost gezellig met een leuke meid stond te kletsen en hij opgewonden raakte bijvoorbeeld van haar wiebelige boezem onder zijn neus, dan begon zijn neus zich ernstig te verlengen.
Joost schaamde zich dood.
Maar opvallend en vreemd was wel, dat als hij een leugen vertelde er iets anders groeide, in zijn boxershort. Het was andersom, en omgekeerd.
Joost wist niet hoe hij het had en wie hem hier nu bij kon helpen.
Hij had eerst een lange tijd google uitgeplozen, bijvoorbeeld gezocht op ”groeiende neuzen”, en op ”piemels die stijf werden na leugens” en kwam enkel uit op sprookjes zoals die van Pinokkio.
Daar kon hij toch niets mee?
En uiteindelijk vertelde hij het dan maar schoorvoetend aan zijn beste vriend Borus.
Borus kreeg direct last van een verslikkendedriedubbelesaltomortalerofloloverthecopters, en viel letterlijk van zijn stoel van het lachen. Met tranen in zijn ogen, huilde hij het uit, “laat zien, laat zien man! Bewijs het me, ik geloof je niet, man je bent zot in je kop! Dat bestaat niet.”
Boos keek Joost zijn vriend aan, “en hoe moet ik dit nu bewijzen?”
“Wacht”, zei Borus en hij nam een plastic supermarkttas van onder zijn bank.
Hij had daar wat pornomateriaal liggen blijkbaar, want hij viste een boekje uit de tas en zei, hier.
Gul bood hij het boekje aan.
Joost keek zijn vriend even aan en zei: ”Het is echt waar hoor!
Ik lieg niet.”
Borus bulderde weer van het lachen, “Je kunt beter liegen jij! Hahahahahaha!!!!!!!”
“Nou kijk eens rond in dat boekje en raak opgewonden”, Borus had de tranen in zijn ogen staan van het lachen.
“Alsof dat zomaar gaat man!” mopperde Joost.
“Probeer het nou”, zei Borus.
“Oké, ik zal het proberen”, Joost nam het boekje en ging plaatjes kijken.
Na enige tijd begon inderdaad zijn neus te groeien.
“Kijk”, zei Joost, “zie je wel!”
En ja, stomverbaasd staarde Borus naar de neus van zijn vriend.
“Gatverdamme man, dit is niet normaal!!!”
Weer schoot hij in een daverende lach, ” je moet op een kermis gaan staan jij”!
”Verdomme man, mopperde Joost, wat moet ik nu doen man! Dit kan toch niet?”
“Shit, man dit is te gek”, vol ongeloof staarde Borus naar zijn vriend, ‘hoe kan dit nou?”
“Ja, dankzij jouw XTC pilletje, kan dit nou”. Boos keek Joost naar zijn vriend, die hem blijkbaar alleen nog maar kon uitlachen. “En je verteld dit tegen niemand, hé?”
Jankend van het lachen greep Borus de tafelrand vast, ”hoe wil je dit verbergen”?
“Dat zou mijn vraag aan jou moeten zijn”, antwoordde Joost droogjes.
“Jij hebt nergens last van natuurlijk, of wel?”
“Nee, natuurlijk niet”, lachte Borus. “Misschien is het een allergische reactie of iets dergelijks.”
“Hoe kom je aan die pillen dan?” vroeg Joost.
“Oh die heb ik gekocht van Jan Vos.” zei Borus, zijn ogen afvegend.
”Jan, die kermis gozer?’. ‘Ja die…”
Dan ga ik nu naar hem toe, riep Joost uit, ”hij zal vast weten wat er in die pillen zit.”
”Is goed, jongen, is goed.” Borus probeerde zijn lachen in te houden, en ging mee met zijn beste maat.
Op zoek naar Jan Vos, naar de kermis die nu al sinds twee weken in hun dorp stond.
“Joost, jongen gewoon niet aan seks denken, dan groeit hij niet”, mompelde Borus, terwijl beiden richting een woonwagen liepen. Jan Vos zou zich daar bevinden, hadden kermisklanten hen verteld, en beide vrienden een beetje nerveus wel, stonden te wachten na een klop op de deur.
Een knappe donkerharige schone deed de deur open, haar borsten puilden uit een te strakke bustier en wiebelden heftig op en neer, haar strakke legging liet een fikse billenpartij zien, en Joost had moeite om er niet naar te kijken.
Borus schoot al bijna weer in de lach, bij het idee dat zijn vriend het hier enorm moeilijk mee zou moeten hebben en vroeg zo serieus mogelijk, of Jan er was.
“Ik zal mijn broer even roepen”, zei ze, vriendelijk kijkend naar Joost.
Joost had het gevoel dat hij haar ergens van kende, die ogen, zo fel, doordringend tot diep in zijn ziel, waarvan ook alweer, die mond, die borsten, hij greep naar zijn neus.
Lachend heupwiegde ze de woonwagen in, haar broer liep langs haar richting de jongens en onder het voorbijgaan, gaf ze hem een knipoog. Jan glimlachte, ”Is het er weer eentje meid?”.
Onschuldig keek Jan de beide vrienden aan, “Kan ik iets voor jullie betekenen soms?”
Borus had enorme moeite om serieus te blijven en wende zich af.
Joost keek Jan nerveus aan, “Eh, ja er is iets dat je voor mij kunt doen”. Ik heb een zeer vervelende reactie op een XTC pil van je, ik zou graag willen weten, of je dit bekend is en wat er in die pillen zit.”
“Hm, ja, ja”, een glimlach schoot over Jan zijn gezicht.
“Wat scheelt er aan, heb je problemen?’ Met wat dan jongen”.
Joost deed het verhaal, terwijl Borus even een afkoelend rondje om de woonwagen deed.

Jan deed niet eens zo moeilijk over het probleem, waar Joost mee zat.
Joost keek hem hoopvol aan, ”Kun je mij helpen?”
“Ja, hoor gerust. Kat kom eens naar buiten”, Jan riep richting zijn zusje.
Kat kwam naar buiten, ze keek hierbij ondeugend naar Joost.
”Kijk”, zei Jan, “Het zit zo, we zijn een zigeunerfamilie, en je weet wat dat soms kan betekenen?”
Joost schudde zijn hoofd van niet. Jan glimlachte, “Kijk de vrouwen in onze families, hebben een vloek over zich, als mannen tegen hen liegen, krijgen ze een vreemd probleem na het slikken van onze XTC pillen en seks met één van onze vrouwen”. ”Maar”, stamelde Joost, ”maar ik heb geen, seks met haar gehad”.
Hij voelde zijn boxershort groeien. Hij loog dus, maar hij wist nergens van?
Kat keek hem aan en schamperde.
”Dat ben je dus vergeten?”, ze knipoogde naar Joost, ”de danceparty weet je nog?”
“Sorry, ik ben het vergeten, ik weet niets meer van die avond, het spijt me”, stamelde Joost.
Kat gooide haar lange zwarte haren achterover en liep naar Joost toe, hij keek naar haar gouden oorringen, die bungelden in haar oorlellen. Hoe minder hij keek naar haar borsten, hoe beter het was immers? “Dus jij vergeet een meisje zoals ik?” minachtend likte ze over haar lippen. ”Ehm, nee”, stamelde Joost verlegen, starend naar de oorringen. Hij kon het niet helpen, de borsten wiebelden maar voor zijn ogen, op en neer, zachte blanke bollen… Zijn neus begon alweer te groeien.
”Dat krijg je ervan als je liegt tegen onze vrouwen”, glimlachte Kat. ”Maar wat heb ik dan tegen je gelogen, ik weet er echt niets meer van.” Kat kneep hem langzaam in zijn groeiende neus.
”Ik vroeg aan jou, of je mij kuste, omdat je mij leuk vond als persoon, of omdat je keek naar mijn borsten, zoals nu.” Glimlachend draaide ze zich om en liep de woonwagen weer in. Verward keek Joost naar Jan, ”Help me?” ”Komt goed jongen, komt goed.” Jan wenkte hem mee naar een andere woonwagen, hij wenkte Joost om mee te komen.
Jan klopte aan bij de woonwagen en opende de deur, weer wenkte hij Joost om mee te komen.
In de kleine woonwagen, zat op een rieten stoel een hele oude vrouw, met om haar benen een gekleurde deken, en om haar hals, in haar oren, was zij behangen met gouden sieraden.
”Dit is “La Mama”, onzer overgrootmoeder, ze zal je vertellen, hoe je jezelf kunt verlossen van onze vloek”. De oude vrouw begon kirrend te lachen, en vertelde een verhaal.
Een eeuwenoud verhaal over hun voorouders, toen er ooit een houten pop, een kind werd, en later een man, een houten poppen kind met een lange neus, welke begon te groeien als hij loog.
In de loop der eeuwen veranderde de vloek in iets anders dan men kende.
Zij waren de afstammelingen van de enige echte Pinokkio, welke enkel dochters had verwekt toen hij volwassen was geworden en trouwde met een zigeunerin.
Dat en de toverkracht van de zigeunerin had er toe geleid dat zich een vreemd fenomeen zich ontwikkeld had bij de nakomelingen van vrouwelijke geslacht.
De XTC werd gebrouwen in een woonwagen op de kermis, dit was een oud en zwaar bewaakt geheim, waarbij men pijnboomschors gebruikte, hetzelfde hout als waaruit Pinokkio was geschapen. Daarom en in deze combinatie gebeurden er vreemde zaken met mannen die zich verbonden met de vrouwelijke nakomelingen van Pinokkio.
Ademloos had Joost geluisterd naar de oude vrouw. Sjeeh een echte Pinokkio nazaat, en daar had hij…Hij vond het nogal niet wat. ”Maar hoe kom ik van die vloek af”?
Of trouwen met de dame in kwestie, of nog eenmalig seks met de dame in kwestie, maar dan moest hij veel liegen op het moment dat zij seks hadden.
Vaak gebeurde het dankzij de vloek, dat de dame in kwestie een kind kreeg na deze daad, maar de vader hoefde zich hier niet om te bekommeren, dat deden zij wel. Ze waren één grote familie onderling en zorgden goed voor elkaar. Het was door het lot voorbestemd, zei de oude vrouw.
Joost mocht nu zelf kiezen.
Waar een danceparty al niet toe kon leiden, een huwelijk of nog een keer seks.
Nu dat liet Joost zich geen twee keer zeggen.
In gedachten verzon hij allerlei leugens die hij kon zeggen tijdens de daad.
Joost stond op en groette de oude dame.
”Dag mevrouw”.
Buiten stond Borus zijn vriend op hem te wachten en Joost vertelde het verhaal.
Een eindje verderop stond Kat de was op te hangen. Waarderend keek Joost naar haar en voelde zijn neus weer enorm groeien.
”Nou ga er voor jongen, ik wacht wel even op je”, zei Borus.
Joost liep in de richting van de donkere schone, ze liep heupwiegend voor hem uit de woonwagen in, waar ze naar het slaapvertrek gingen.
”Blijf je of ga je weer”, vroeg ze zwoel aan Joost.
“Eh, ik blijf natuurlijk, zei Joost. Hij voelde zijn boxershort al opzwellen.
‘Hou je dan van mij?” vroeg ze lispelend, en ze likte hem langs zijn oor.
”Natuurlijk”, zei Joost.
”Hou je echt van mij?” fluisterde ze, en ze trok zijn shirt uit.
“Ja heel veel”, mompelde Joost weer.
Een uur later kwam Joost weer naar buiten, Pfff, hij was opgelucht, dat het voorbij was allemaal.
Borus sloeg hem op zijn schouders. Spijtig keek Joost nog eens achterom.
Wat als er een kind kwam, dat hij het kind nooit zou zien?
Borus trok Joost snel mee naar de auto, ”kom op, wegwezen hier.”
Vlak voor de auto stond een blonde stoot met een forse boezem, ze keek naar hen, en wiegelde met haar achterwerk.
Joost voelde als vanouds weer wat leven in zijn boxershort.
Ja, Borus had gelijk, hij kon maar beter vertrekken hier, al die magie dat was niks voor hem.
Daar was hij te sceptisch voor, hij moest ook niet alles geloven immers.
Maar XTC nam hij nooit weer, dat nam hij zich heilig voor.

©AngelWings