Nachtelijk bezoek

Nachtelijk bezoek

 

Photobucket

Nachtelijk bezoek

 

 

 

Het was al donker en achteraan bij de loods klonk nog steeds het geluid van getimmer en schuurmachines, er werd ondanks het late uur nog gewerkt. Het licht brandde volop en de jonge kerel die er aan het werk was, zette net even de schuurmachine neer. Hij klopte zich af, want het stof zat hem overal in zijn kleding. Hij schudde met zijn robuuste kop en het stof dwarrelde uit zijn haar. Hij gaf een vriendelijke klap op de auto welke hij schuurde, het was even tijd voor een pauze. Hij nam een blikje bier en een sigaret en leunde genietend tegen de auto aan. Hij genoot zo even van de rust, maar plots hoorde hij een intens hard geluid. Hij schrok, hij was toch alleen op het terrein. Hij liep naar het raam en keek naar buiten de duisternis in. Hij zag niets, binnen licht, buiten donker, was moeilijk onderscheiden.

De rillingen liepen hem plots over zijn rug, hij had ergens het gevoel dat er iets of iemand aanwezig was. Achter hem klonk opeens geschuifel en hij draaide zich snel om, er was helemaal niets te zien. Hij lachte in zichzelf, stel je niet zo aan. Vast muizen en ratten. Hij nam nog een trekje van zijn sigaret en dronk nog een slok uit het blikje bier. Maar plots sloeg de compressor naast hem aan. Het zweet brak hem plots uit. Hij bekeek de trillende compressor en zag niets wat het kon verklaren. Weer hoorde hij vreemde geluiden achter zich en hij draaide zich om,.. er was niets. Echt niets! Verdomme, dacht hij nog…Wat is hier aan de hand? Hij begon maar weer te werken aan de auto. Morgen moest de auto klaar zijn en veel tijd had hij niet meer. Het geluid van de schuurmachine overviel hem als een vertrouwd geluid. Hij vergat al snel de vreemde toestanden die gebeurd waren die avond en ging door met zijn werk. Uiteindelijk was hij klaar met het schuurwerk, hij legde de schuurmachine neer op de werkbank, maar plots knalde de radio uit zijn voegen met een kabaal van jewelste. Hij was het nu zat! Hij pakte een hamer en liep op de radio af. Een oude transistor radio die zomaar opeens loeihard aan stond. Maar hij had hem niet aangezet. Als er iets was, zou hij die hamer gebruiken, dan zou hij het de kop inslaan. Hij trok de stekker voor de zekerheid maar uit het stopcontact. Wat een vreemde avond was dit. Hij pakte maar weer een sigaret en stond daar te roken, toen de deur ineens open ging. Zijn haren rezen hem te berge, trillend draaide hij zich om en godzijdank,… daar stond Jan, zijn kameraad. ‘Heey Jan’, stamelde hij schor. Jan kwam altijd binnen zonder kloppen. ‘Heey Karel, ik kom ff kijken hoe het ervoor staat, is de auto al bijna klaar‘? ‘Ja joh…bijna klaar‘, mompelde hij met een lichte trilling in zijn stem. Jan keek hem bevreemd aan maar liet niets merken. Hij begon over het weer en over een nieuwe aankoop die hij had gedaan die week, en zo spraken ze verder, over koetjes en kalfjes. Karel liet zich niet kennen, en zei niets over wat hij had meegemaakt die avond. Maar toen Jan weg ging, zei Jan plots:‘Weet je Karel. Die auto, hè? Joop zei laatst dat de eigenaar’, dat is een Indische kerel, nogal wat krissen in zijn auto had liggen”. ‘Krissen‘?, … vroeg hij verbaast. ‘Ja, krissen’, zei Jan, ’Je weet wel van die betoverde dolkjes uit Indonesië‘. ‘En hij vond er wel drie in de auto’, vervolgde Jan zijn verhaal. ‘Kijk hier‘, Jan liep naar het tafeltje waar de radio op stond. Uit de la nam hij een schitterende kris. Hand bewerkt, ingelegd met rode en groene edelsteentjes. Hij nam het voorwerp in zijn hand en begreep eindelijk. Hij begreep nu pas het waarom van de vreemde avond.

Even later vertrok hij samen met zijn kameraad Jan op huis aan, ergens toch wel opgelucht.

Wetend dat er toch meer is tussen hemel en aarde, dan men wel eens denkt. En blij dat de auto de volgende morgen opgehaald zou worden door de eigenaar.

 

Over de Schrijfster

Gerelateerde Berichten