photo clubset2009.gif
Het zat hem niet mee, vond hij zelf.
Alles mislukte in zijn leven, hij was al bijna 42.
En nog geen vrouw in zijn leven, een eenmalige seks ervaring was alles.
Ze wilden hem gewoon niet.
Welke normale vrouw wilde nu een smurf?
Hij was te klein, dat was het probleem.
Hij had een eigen bedrijf, hij verdiende best goed, maar zijn vrienden?
Allen hadden zij een vrouw, en kinderen, en nee, hij had niet willen ruilen met hun vrouw en kinderen.
De vrouwen waren ronduit spuuglelijk en die kinderen idem zo.
Nee, dát wilde hij niet maar…het hoorde toch zo te zijn dat je ging trouwen en kinderen kreeg en…
Hij niet, hij was maar 1,75 m en dat was echt te klein.
Hij zag er best goed uit verder, maar die lengte. Vrouwen wilden alleen maar een man die langer was dan 1.85 natuurlijk.
Spottend noemde hij zichzelf ”de dwerg”.
Hij ergerde zich kapot aan zijn vrienden, die een goede job hadden en plenty gelden. Inclu gezin, waar hij niet mee wilde ruilen natuurlijk.
Maar hij wilde ook een gezin en een vrouw.
Hij stortte zich maar op zijn bedrijf en verdiepte zich nachtenlang in scripting en codes. Maar toch tijdens die nachtelijke uren, zoop hij zich suf aan red bulls en vrat hij zakken vol drop.
Inmiddels was hij een lelijke dwerg aan het worden.
Een dwerg met wallen onder zijn ogen en een dikke pens.
Nu wilden ze hem al helemaal niet meer.
Die ene vrouw die wel met hem wilde, hield het al snel weer voor gezien.
Ze hield van seks en mannen dus, één was niet genoeg. Het lag niet eens aan hem, maar zo hield hij vol, na hem had ze een lange vriend gehad.
Zie je nu wel!
Het lag aan zijn lengte.
Op datingsites kreeg hij geen contacten zelfs, want bij elke advertentie die hem wel opviel, zag hij het al, gezocht man, langer dan 1.80.
Hij had gewoon geen enkele kans zo.
Zo dacht hij jarenlang elke dag hetzelfde, dat hij geen kans had.
Op een dag kreeg hij een nieuwe buurman.
Mario uit Italië, het was een minidwerg hoor.
Hij had een bierbuikje en was enorm klein.
Zwarte krullen op zijn kop en een stel witte stralende tanden in een intense lach, voor iedereen bestemd.
Vrouwen? Bij de vleet.
Hoe kon dat nou, die kleine minidwerg, dacht hij telkens jaloers.
Zoveel vrouwen, ondanks zijn lengte…
Maar Mario was leuk, Mario was luidruchtig gezellig, Mario lachte altijd.
Mario was een echt leuke vent.
Het lag dus niet aan de lengte, het ging erom wat je met die lengte deed.
En was je klein, dan kon je maar beter zoals Mario zijn.
Gezellig, opgewekt met een eeuwige glimlach op zijn gezicht.
Al die jaren verloren, dankzij negatieve gedachten.

 photo gevoel.jpg