Knieneball’n

Photobucket

Thies kom ie ook vanaovond?
Mien moe bakt knieneball’n. Nou daar liet Thies zich gien euren noar heuren, knieneball’n van Frenk zien moe, doar dee je een meurd veur! Ik komme, riep Thies uit. Hoe loate?
Oh ie komp mar an heur, riep Frenk joviaal, en neem oen vriendinne mit, hij zwaaide nog een keer en weg was hij al weer met zien trekker. Thies kneep zichzelf eens flink in de arm’s, knieneball’n oeh daar had hij wel zin an.
Dat had hij al een joar nie meer had!
Het woater liep hem langs de bek. Moar gauw verder skoffel’n en dan noar huus, andere kleren an trekken en dan noar de heerlijke knieneball’n van Frenk zien moe.
Het was al jaren een bekend item in het dorp, er waren geen betere knieneball’n dan die van Frenk zien moe! Ze bakte ze het best van allemoale.
Eindelijk was Thies klaar en hij ruumde de boel op. Op huus an. Hij sjokte langs het bospad, stak een peuk an en begon te zingen, “En die ene blies de fluitefluitefluit en de andere sloeg op zien trommulll, doar kwam opiens een joager an en die hef er iene skeuten!”, zo al zingend kwam Thies langs het huusien van Treeske, mooie Treeske.

Ze stond buut’n de was op te hang’n. Dag mien deern, lachte Thies zien tanden bloot. Wol oe mit mij mit, ik goa knieneball’n eten bij Frenk zien moe.
Oeh dat wol Treeske wel. Ze kwam hem nog even een kus brengen, op zien wange nog wel.
Blozend liep Thies verder, tot vanaovond, riep hij haar na. Treekse rende het huus in om zich anders an te kleden.

Die avond stonden ze allemaal op de deel van de boerderij. Het was een hele drukte, er stond een kraampje bij de boerderij, met van alles te koop.
Photobucket
Knieneeur’n veur an de broekriem, of an de sleutelbosse, een statte van een knien, als hanger an de broek, of als eurbell’n, of zelfs als eierwarmerties.
Een aantal mooie knienesloff’n, veur de winter.
Photobucket
Handskoen’n van knienebont.
Een mooie jasse van knienebont, lekker zacht, of een mutse tot over de eur’n.

Photobucket
En men kon allemaal een likeurtiens drinken veur niks. Een knienelikeurtien.
Alles gemaakt deur de moeder van Frenk. Er werd flink verkocht dat jaar. En ook gedronken.
De likeur was van zeer goede kwaliteit uiteraard.
De knieneball’n lagen al op de barbeque te bakken, het rook zalig.
Thies had zijn arm om Treekse heen geslagen, en kuste haar op de neus.
Kom zei Frenk ik zal jullie eens loaten zien hoe dat hier giet.
En hij liep hen voor naar de knieneschuur. Kiek, hij deed het licht an, en ze zagen duuzend knien’n in een hokke zitten. Das veule zeg, zei Treekse verbaasd.
Ze keken in de hokken, naar de lieftallige knien’n. Ach wat een dotties, zei Treeske.
Aan de achterkant zat een vangbak, een voor de pis en een voor de skiet, zo legde Frenk het allemaal uut. De skiet werd bewaard in een grote container, en de pis, ja kiek doar, hij wees noar achter’n, waar een grote ton stond met daarop geskilderd met rode letters, knienelikeur.
mien moe gooit er dan nog 40 flessen vodka bie. Moar lekker toch?
Zeker zei Thies, hij kneep Treeske in heur linktiet.
En doar, ligt de skiet in, die droait mien moe deur de knieneball’n daarumme smoakt ze ook zo lekker.!

Oeh zei Treeske, ik heb noe ok wel zin.
Thies keek heur an, met een liefdevoll blik in zien ogen.
In mij of in knieneball’n?
Allebei glimlachte ze en ze gingen weer naar de bijeenkomst. De knieneball’n waren net kloar om te eten.
Volgend joar weer Frenk? Frenk lachte met een knienebal in de mond, ‘’is goed heur ‘’mompelde hij.

 

©AngelWings