Geld moet rollen

Een mooi eigen huis, een plek onder de zon, een auto voor de deur en elk jaar wel 3 vakanties.
Dat zag er goed uit, aan de buitenkant.
De kindertjes zagen er gewoontjes uit, met kleding, die leek te komen uit de jaren 70.
Eén kind ging altijd op weg naar school met shirts met hierop, de plaatsen waar ze geweest waren:
Turkije, Disneyland, Suriname, Thailand, noem ze maar op.
Overal waren ze al geweest.
Men bouwde een nieuwe carport voor de deur.
Er kwam een nieuwe schuifpui achter het huis, en een spliksplinternieuwe keuken.
Poeh, poeh…dat, dat kon zeg?
Het verjaarsfeestje van één van de kinderen, viel wat tegen.
Er waren niet genoeg pakjes sap meegenomen, als men water wilde, daar was de kraan, bood men gul aan, bij een goedkoop kinderpretpark in de buurt.
Iets te eten was er niet meegenomen, laat staan dat men dit kocht.
Thuisgekomen kregen de kids zelfs nog poffertjes uit pak. Zo, zo!
”Hoeveel heb jij er gehad”?
”Drie? Oké dan mag jij er nog ééntje dan”.
”Ieders mag 4 poffertjes hoor jongens”…joviaal keek men in het rond, alsof men de kerstman zelf was.

Weken later kwamen we op school, en zag ik pa met een muts op. Dezelfde als mijn kind had.
”Zo, wat leuk”, zei hij nog vriendelijk, ”we hebben dezelfde muts, joh”!
Ja, dezelfde muts, de muts die met 18 euro net zoveel gekost had, als dat armetierige verjaarsfeestjes van zijn kind.
Schandalig vond ik dat. Triest ook wel.
Snapte toen ook meteen, waarom ze zo vaak op vakantie gingen enzo.