Men leeft het leven
Naast elkaar
Langs
Elkaar heen
Werken, sporten, vakanties,
kopen, huizen, auto’s, relaties,
En in feite zijn velen
Toch nog zo
Intens alleen

AngelWings

~*~

Schouders
moeten sterk zijn
Als je groot bent
En je doet wel je best
Om alles te dragen
Gelijk Atlas
Alles alleen aan te kunnen
Te vechten voor een bestaan
Maar alles dragen is onmogelijk
Daarom vond God de liefde uit
Om samen te kunnen delen
In het leven
Omdat schouders er ook zijn
Om op uit te huilen
Om bij te schuilen
En niet alleen om te dragen
Die intens grote last

Angelwings

~*~

Teer als glas
Gebroken dagen
Het verleden dat je inhaalt
Op een dag

Verloren uren
Gemiste kansen
Misschien
Angst
Niet nog een keer
Die mallemolen
Die liefde heet
Scherm je, je af
Durf je niet meer lief te hebben
Te voelen
Of te zijn
Verloren kansen
Geven Pijn

AngelWings
~*~

De mensheid
Verkilt
Onderling
Haat en nijd
Afgunst
Dat niets baat
Op een eiland
Vertoevend
Delen ze niets meer
Dan zichzelf
Aan de ander
Alsof alles
Fungeert als een prullenbak
Geen feedback
T’is teveel
Niet meer rieel
Te verwachten
Dat,
De ander
stilstaat
Bij jou…

Angelwings

~*~

Geuren uit vervlogen tijden
Doken op uit
De koffer der vergetelheid
Rommelend tussen
Spullen
Goed
Raakten mijn vingers
Jouw bril
Jaren keken
Jouw ogen
door dit kleinood
Wat zag je
Allemaal
Welke gedachten
Bereikten
jouw denken?
In mijn handen
De glazen
Het Montuur
Tranen
Rollen Over mijn wangen
Mijn neus
Ruikt nog
jouw geur
Droefheid vervult mijn hart
Ik Huil
Je bent niet meer hier
Ik ben je zo kwijt
De tranen die komen
Lossen niets op
Want de dood
Is iets
Dat voorbij is
Ik sluit de koffer
Weer van de herinnering
Voorbij
Maar de pijn
Gaat nooit meer weg
Of voorbij

Angelwings

~*~

Toneelspel
Een toneelspel
Op zijn hoogtepunt
Men staart naar het decor
Het centrale punt
Het spel duurt voort
In beeld en woord
Het einde nadert
Docht duurt veels te lang
De gezichten worden droever
En de woorden wrang
En wanneer het doek eindelijk valt
Is het spel zijn
Hoogtepunt allang voorbij
En wanneer het hoogtepunt voorbij is
Moet je stoppen met het spel
Net als wij!

AngelWings

1986

~*~

Illusie’s
Een luchtballon
Ik wilde dat ik een speld had
Zodat ik ze doorprikken kon
Maar ik kan enkel blazen
Tot een aardbol bijna zo groot
Totdat het alles ontploffen zal
En ik mijn hoofd weer eens stoot

AngelWings 1990
~*~

Ik sta voor het nachtelijke raam
Donker buiten
De maan schijnt door het raam
op mij neer
Donkere vensterogen
Zilveren glans
Mijn ziel opent
Roept
Weet
Sterrenhemel
Sprankelend door mijn geest
Herkenning passeert tijd en grensgebied
Elkaar niet kennen
Spinrag fijne zilveren draden
Door tijd en eeuwigheid
Omhelst ons
In het donker van de nacht
Tussen tijd en grensgebied

Angelwings
~*~

Even weer
geloofde ik weer
in een samen en opnieuw beginnen
Even weer in vuur
en vlam
door het beminnen
Even verdoofden al mijn zinnen
Even weer, zag ik het begin
maar het eind was al lang in zicht
Hoe kun je dan ooit nog opnieuw beginnen?

Angelwings 1987