Gezellig een dagje weg met de familie, dat deden wij vroeger altijd.
Vooral in de zomer.
Elk weekend gingen we naar het strand.
Neefjes, nichtjes, ooms en tantes en ieder nam iets mee.
Heerlijke zomers waren dat.
Altijd warm en zonnig.

Ik woonde bij mijn lieve opa en oma in huis, en had voor mijn gevoel nog een soort broer en zus.
Dat waren dan wel mijn moeders jongste broer en zus, maar voor mijn gevoel was het altijd gezellig thuis.
Er kwam ook altijd bezoek.
Ik weet nog hoe ik als klein meisje de zenuwen in de buik kreeg toen mijn oom dus, luisterde naar toppop op tv, en het nr erop kwam van 10 cc I’m not in love!

Prachtig die muziek, de hele kamer leek er van vervuld te zijn.

En soms hoorde ik het nummer van

Dat vond ik zo triest, toch bleef ik die naam altijd mooi vinden.

Op een dag gingen wij na vele jaren eens weer weg met de familie.
Mijn opa was er niet meer, en na al die jaren eindelijk, was er dan weer een samenzijn.
Blijkbaar als men iemand verliest, kan men nooit meer dat doen wat men deed en hen gelukkig maakte, helaas.

Maar die dag gingen we met de trein naar de Efteling.
Een leuke dag verder.
En uiteindelijk gingen we naar de mc Donald als afsluiter van de dag.
Toen wij wilden beginnen met het verorberen van de maaltijd, was het verdacht stil op de plek van mijn kleine neefje Bart.

Bart zat gebogen met zijn hoofd voor over.
Bart wat is er, Bart wat doe je?
Bart keek verstoord op, zijn handjes lagen gevouwen voor hem op zijn schoot.
Ik ben aan het bidden, voor het eten, zei hij toen bloedserieus!

We lachten met zijn allen om die kleine knul.
Maar het was zo cute.
Zo lief.
Maar zo was hij nu eenmaal.
Bart lieverd ik blijf je missen!
xxx

 

Nadien hebben we als familie nog maar weinig samen ondernomen, reden onbekend,… als iemand het weet, mail mij dan?

©AngelWings