Had ik al eens verteld over de rat?

Ik had toen ik op kamers woonde tamme rattekes. Erg gezellig, drie dames.
Silky, Snoopy en Sarah.
Anyways het leek me leuk om eens kleine babyratjes te hebben. Waarom niet?
Dus ik op mijn oude omafiets richting het centrum naar een dierenwinkel. Of ik ff een mannetje kon lenen.
Ja hoor, moest borg betalen, en daar werd de dikke vette kerel in een doosje geduwd en hij ging mee op de fiets tussen de snelbinders.
Thuisgekomen op mijn kamer van 4 bij 4, liet ik meneer los tussen de dames.
Ze besnuffelden elkaar, vriendelijk als altijd. Ratten zijn erg lieve dieren overigens.
Maar meneer had er geen zin in.
Ik mocht hem enkele daagjes ”huren” zeg maar.

Nu dat ging hem niet worden de luilak lag de hele dag te meuren in het hok maar no way dat hij dacht aan enige fitte activiteiten.
Ja eh, wat moet je dan? Hem maagdelijk terug naar de dierenwinkel sturen?
Dat dachten we ff niet hé? Nee inventief nadenken, dat werd ff brainstormen in mijn eentje.
Hmmz…plots dacht ik aan spreekwoorden, waarom weet ik niet, ben nogal geniaal *kuch*.
Ongekend hoogbegaafd behalve wat d & t aan gaat…hé,hé!

Maar wat kwam in mijn brein tevoorschijn een spreuk…een wijsheid…
Honing aan de kont smeren…NU dat was geen enkel probleem!
Ik had toevallig nog een pot honing in de kast staan! Kwam dat ff goed uit!

Ik pot honing naast de kooi en meneer eruit gevist, ik keek naar zijn enorme rattenballen, (ja die zijn echt huge!!!!!!! Amazing!!!!!!!!)
En ik zo mijn hand in de pot honing en meneer zijn onderkant ingesmeerd met het plakkerige zooitje.
Ik hing meneer in het hok en de dames vielen al direct aan op zijn honingzoetigheid.
HAP, SKRIEEEEEEEEE gilde hij uit…maar hierna…hmmm als ratten konden glimlachen, hij deed het for sure!
De dames begonnen hem helemaal schoon te likken en de rat werd kneitergek!

Hij sprong in het rond, van de ene dame op de andere…superswild, opgewonden wastie…welke rat maakt zoiets nu ooit mee?
Nu hij wel…mazzelpik.

Die maandag mocht hij terug naar de dierenwinkel…!

Enkele weken later had ik allemaal kleine babyratjes… Supersleuk! Toch?