Home Angel-Wings

Angel-Wings

Ouders…

Ouders…

In het pure ongewisse liet men mij als klein kind.
Naderhand snap je pas de impact die het had in hun leven, en niet op de mijne natuurlijk.
Toen nog niet, gevoel voor humor ach?
Wist ik veel wat dat inhield?
Dat leer je later pas.

Ik kreeg een superse lieve tweede vader!
Voor mij is hij nog steeds mijn echte pa! Want zo was het…
Hij hield van mij als een echte vader.
Helaas hemelde hij te vroeg!

Maar alsnog heb ik vele trekken van hem meegenomen, nu zat dat ook wel in de familie!
Maar alsnog…

Ik kreeg een schare duifjes onder mijn hoede.
Dagelijks moest ik hen voederen terwijl ik ze eerst riep met een  fluittoon…
Voor mij heel gewoon en een dagelijkse gang van zaken natuurlijk.
Ik genoot wel.

Nu vonden wij een duif met een gekneusde vleugel…een tortel duif.
Photobucket
Nu hadden we een klein minikooitje waar meneer in mocht revalideren!
Maar ik mocht een naam verzinnen!
Hoe zouden wij die beige lachende duif gaan noemen.
Ik als onschuld noemde het woord PIK!
Nou, nou mijn ouders lagen lachend over de tafel heen, ik snapte er geen jota van natuurlijk.
Hoezo wat is er mis met Pik?
Bedoel een duif pikt…dus?
Boos keek ik hen aan weet ik nog.
Snapte die humor niet zo enzo.
Nou goed het werd PIKE!
Dat vond mijn moeder leukerder op een of andere manier.

Pike kreeg nog een vriendin in zijn mini kooitje…sneu hoor zie ze nog zitten op die stok met zijn beiden.
Maar vriendin kreeg kroep oid..en de komkommer, die men normaal gaat geven als vogeltjes kroep krijgen (om te eten hé?)
wilde niet helpen…tis pure astma voor die arme dieren maar ze was niet te redden.
Ondanks Pike zijn liefde en gekoer dagelijks het kwam niet meer goed.

Mijn pa een ruige Fries pakte het vogeltje mee naar buiten en stak de schop door haar nekje en men verzekerde mij dat dit toch werkelijk het beste was!

Ik had er vrede mee!

Ik had ook een prachtige duif…een kereltje…grijs met prachtige witte veren aan zijn poten en een witte bef op zijn borst.
Deftig koerend was hij duif te wezen en ook hij kreeg een naam!
Befke!

Photobucket

(Zo zag Befke er uit, met een klein wit befje op zijn bolle borst…)

Mijn ouders weer onder de tafel van het lachen om mijn vreemde naamkeuzes…zat er toen al in blijkbaar?
Anyways ik snapte er weer niets van en ok dit keer bleef het dan Befke!

Na vele jaren begin je er iets van te begrijpen…dat dan weer wel!

Zo had ik dan nog wel een mooie bruine haan die ik Wouter noemde…naar een invalide jochie uit een boekje op school…de naam Wouter ik had er een zwak voor zeg!

Die arme Wouter ware het niet dat die prachtige haan, bruinig gekleurd dus soms invalide was…dan kon hij niet meer lopen ineens en dan sjouwde ik het erf maar weer rond met de haan!
Tjah iemand moest het doen toch?
Volgens mij is Wouter ooit zelfs nog begraven…omdat ik zoveel om hem gaf…anders was hij zondags in de pan belandt!

We hadden ook nog een zeer mooie zwarte hen, ik vond haar de mooiste.
Op een dag zei mijn vader, kies jij maar een kip uit voor zondag (in de pan). Ik dat kippenhok in, keek rond, en dacht hm welke dan?
De zwarte hen begon mij te pikken!!!!!! Ik zei doe die maar dan… 🙁

Ik had ook nog 2 konijnen!
Noren…Bram en Bertram…maar mijn moeder noemde de kruisspin in de voortuin ook Bertram…?
Vaag!

Ik kreeg ook nog een geitje..Mekkie!


Zo zag Mekkie er dus uit…


Ja,… hoe kom je erop!
Als kind hé, bedenk je de meest logische namen gewoon…Mekkie want Mekkie mekt!
Mekkie was niet goed, Mekkie zat eerst in een hok in de gang…met gaas er op en toen we thuis kwamen stond Mekkie op mijn moeders kaptafel in de slaapkamer droogbloemen te vreten!
Mekkie viel soms gewoon dood neer in de tuin later…dan moest je Mekkie optillen en op de grond gooien!???
Mijn pa deed dat dan en dan kwam ze weer tot leven!
Springlevend en wel ging ze door met waar ze gestopt was…nml gras vreten!
Op een dag smeet ik Mekkie wel tien keer op de grond maar Mek dee niks meer!
Mekkie was dood als een tor!
Ik mijn pa geroepen eh…pap? De geit komt niet meer tot leven ik heb haar al tien keer…
Nah ging hem niet meer worden!
Geit was dood!

Eén of andere rare afwijking die vaker voorkomt bij geiten, wat het was geen idee???????

Mijn pa had een hond…kruising herder bouvier…
anyways hij had een vlooienallergie!


(Boeke was zijn naam leek veel op deze hond, maar dan iets lichter van kleur)
Vreselijk dat was,…mijn moeder ergerde zich stuk aan die hond…krabkrabkrab!
Krabkrabkrab…grrrrrrrrrrrrrrr.
Vooral als ze boos was op pa ergerde ze zich nog meer, aan die hond die van hem was!

De hond overleed later overigens 3 maand voor mijn vader overleed…!

Ik kreeg er ook één…een hond!
Een zwarte cesar….tegenwoordig wit maar die van mij was zwart!
Langharig geweldig prachtige grote oren en eigenlijk met poten van een herdershond en die kop…superslief!
Photobucket
Zoiets maar dan in het zwart!

Ik was dol op mijn Herebeertje!
Haar naam werd Hera! (naar een Egyptische Godin)
Ik nam haar overal mee naar toe, als ik ging spelen met kids ging mijn hond mee!
Ik ging ook vaak rolschaatsen dat vond ik geweldig!
Afgezien dat de lagers van de rolschaatsen vaak overhoop lagen met mij en ik een flinke smak maakte omdat ze of stuk waren of er te weinig olie in zat!
Nieuwe kreeg je niet in die tijd…
Maar Hera kreeg al snel de functie…paard!
Mijn teugel was de riem en de hond…histe ik op met POESJESSSSSSSSSSSS..POES!
En die hond maar rennen met mij erachteraan op de rolschaatsen!

Maar na enige tijd viel de hond op de grond schuim op de bek…epilepsie!
Damn…ik mocht nooit meer met haar en rolschaatsen aan, haar ophissen om poesies te pakken…
de rolschaatsen hingen toen al snel op zolder…

Oh en wat sneu was…ik had duifjes dus en pa een melkbus vol kippenvoer dat de duiven ook kregen!
Op een dag vond ik onderin de bus de duif die ik al 2 maand kwijt was…
tjah ze gingen vaker die bus in- vreten natuurlijk…
Maar mijn pa had een andere zak met voer en die ging ff die melkbus niet in!
Vond het triest en vroeg me altijd af wie de deksel op de melkbus had gedaan?

Ook zo onder een oude auto er een bak onder stond vol water…en daarin een verdronken duif!
Vreselijk vond ik dat het dier had nooit uit die bak kunnen komen…tekort op de auto onderkant nml.

Verder haalde ik de pieren uit de grond om te gaan vissen…
Liep ik in de sloot in kikkerdril…lekker warmig…brr zo soppy!

Heb ik mijn eigen hond eigenhandig gehecht met naald en draad…fles jenever van pa erbij!
Ontsmetten zei hij, ik hou de hond rustig hecht jij maar…vakkundig met 3 draadjes hechte ik haar wond, na een aanrijding op haar bil…..

In Friesland is dat alles mogelijk hoor!
En heel normaal ook.

Toch?

©AngelWings

Tv in Nederland

Ik zit mij vaak plaatsvervangend te schamen, als de televisie aanstaat op de woonwagenkanalen.
Sorry, we noemen ze zo, niets t.a.v mensen die in een woonwagen wonen oid, daar gaat het niet om nml.
Mensen die woonwagens bewonen zijn vaak nette mensen en heel schoon etc.
Nee dit is een woonwagenverhaal als in de wandelgangen.
We kunnen het ook Tokkiekanalen noemen, wil ook niet zeggen, dat dit iets zegt over de familie Tokkie.
De woonwagenkanalen zijn o.a. RTL en SBS6. Het niveau daalt tergend.
Gaan wij hier de kindertjes normen en waarden mee bijbrengen?
Alles moet maar kunnen mentaliteit.
Geen grenzen meer.

Waar één van mijn tantes altijd stante pede (ow ow) voor de televisie neersprong, als er een FA reclame op kwam!
Of haar man toeriep: DENK AAN DE KINDEREN, DE JONGENS…..DE JONGENS………wmpl_whistle
Dan stond ze net wat te ver uit de buurt van de televisie nml en had een sprong te weinig effect.
Maar bloot was not done!
Gek genoeg, ik vind het ook ”not done!”

Ik begin bloot steeds ranziger te vinden. Hoe meer bloot, hoe smeriger eigenlijk.
Ik dacht altijd dat bloot en seks iets was tussen INTIMI!
Gewoon in de slaapkamers, in een bed, of in een tuin, of auto, maar wel stiekem!
Niet dat een ander dat dan zag of mee moest maken zeg maar.
Dat is toch smerig?wmpl_wink
Stel je hoort de buren elke keer tekeer gaan en je bent een beelddenkster zoals ik?
Nou berg je dan maar, dat wil je niet horen.
Dat die buurman zijn stijve in de flamoes van de buurvrouw aan het soppen is?
Nee thanks…
wmpl_negative

Ik wil dat niet weten.
Ik krijg dan ook die gedachtes in de supermarkt als ik in de rij moet staan van al die mensen dat zij het dus doen enzo.
wmpl_scratch Ik wil geen beeld hierbij nml.
Op de televisie en vooral in ons landje, waar alles maar moet kunnen!
Zie je vaak deinende damesbillen op het beeldscherm verschijnen, ja sorry?
Ik vind het onsmakelijk…
Of van die tieten, ik vind er niks aan en ik begrijp ook niet wat mannen daar dus aan vinden.
wmpl_mail Blote mannen zeggen mij ook werkelijk niets.
Word er niet warm of koud van.
Ik ken ze niet, ik wil er niets mee dus?
Niks… So what!?
Ben ik zo ouderwets?

Nou goed ik zag net een stukkie van Ali B… het ging over pijpen…
Nou Ali B die gepijpt wordt dat zag ik dus voor me, dat krijg je als je beelddenker bent, daar kun je niets aan doen nml.
Nou ik was ineens misselijk.
Ik zag plots een ALI B naakt voor mij, een ALI B die aan seks deed.
Ik wil dat niet weten,… dus.
Wat moeten wij met die informatie? Verwerken dus.
Tis vrij  heftig moet ik zeggen, denk dat ik wel een week nodig heb om te genezen van dat beeld van een naakte Ali B…
aba.
Je had die serie Bluf, leuk hoor, maar ook altijd weer dat geseks en geneuk en genaakte gedoe.
So what, is dat het dan?
Vroeger had je series waarbij men gezamenlijk op een bed nederviel en elkaar heftig ging zoenen en dan was het beeld weg, men wist dan dat zij het deden!
Zo werden wij groot.
Prima! Netjes! Zo doe je dat nml.
Kijk seks, is iets voor tussen mensen, in liefde enzo, de rest is ook maar een emtpy geheel.
Wat mankeert de mensheid dat ze achterover vallen als ze bloot waarnemen, woei… nou lekker belangrijk zeg?
Kwenie volgens mij is het een gemis aan IQ…
In tehuizen naaien ze zich ook suf nml, totale grenzeloosheid ten top.
Gelukkig doen ze het niet op straat maar… ook dát had gekund.

Ik vind het onfatsoenlijk, die televisie in ons land.
Je schaamt je toch suf als mensen zulke rare dingen zeggen en doen op de tv?
Leuk is er bezoek etc…?
Waar zullen we het eens over hebben, ondertussen fart een presentator op de televisie.
Hoorde jij dat?
Nee? Ja hij liet er één waaien. Niet! Echt wel, spoel us terug dan! Wedden?
Voor een tientje…oké?

Nu zo vult men de avond tegenwoordig dus.
Van die flauwe onderbroekenlol.
Ik vind het sneu werk.
Men geeft een verkeerd signaal af aan de maatschappij op deze manier. Wat leert dit jongeren nou?
Niks, ja grenzeloosheid.
Dubbelzinnige humor prima! Maar die vrouwen met hoerige kleding aan op de televisie?
Waarom moet dit nu?
Als mensen daar naar willen kijken vinden ze hun weg wel, online of op hun televisie. Maar nu, het is schering en inslag, wie maakt die televisie?
Hebben die mensen geen enkel besef van een voorbeeldfunctie?
Tegenwoordig doet men ook aan zendtijd vulling, hoe krijg je een programma vol.
Nou dat is 15 minuten kijken dan 10 minuten reclame en dit de hele avond door je leven lang blijkbaar, wat onzinnig.
Daarna na de reclame nog een herhaling NB van wat jij 10 minuten daarvoor al zag hoe worden mensen gek en achterlijk?
Zo!
Dat is ongezond!
Bah, Ali B en zijn pijpgrage groupies…werkelijk in wat voor een wereld leven wij tegenwoordig.
Gewoon smerig jongen… echt.
wmpl_sad

 

 

Een rekenwonderig kind

Een rekenwonderig kind

Ja, die heb ik dus! School deed er nooit iets mee, want weer een ouder die..nee hoor maar goed! Whatever verder.

Met mijn wiskundeknobbel…God waar istie dan?
Schijnt ook met logica te maken te hebben enzoots.

Ik heb dus een vreselijk slimme zoon.
Hij ontdekt van alles en weet precies hoe of wat en waar hij deals moet maken.
De zakenman in de dop dus.
Hij wilde dus een coffeemachientje… ok?
Druk op de knop en klaar… je stond erbij en daar is het al!
Alsof hij al op kantoor aan het be leven was…?
Nou goed.
Aanbieding machien, prima!
Maar er was nog een betere… deze hebben we inmiddels getest en echt tis een wonderlijk mysterie!
Opgeklopte melk uit den machien en je gooit er ffkes een lepel chocomelk bij scheppie suiker en?
Je hebt verdorie chocomelk zonder koken!
Nou…dat vinden wij dus niet zo erg verder…
De maalkoffie, vers van den boon,  ach tis niet zo mijn ding, ik moet niet teveel en te vaak echte koffie.
Maar bij nr 1, was de koffie best te zuipen voor mijn doen.
Ik kan zo thee maken hé, het kookt zelfs water nb!
Waar je gewoon bij staat te loeren.

Zoon had een bak koffie en zat op de bank, en ik zei zo van zoow Remi?
Ja eh… maak dan ff zelf wat (LOL)
Natuurlijk maakte ik weer nescafe oploskoffie met dat water.
Ja, dat moet je dan ook ff proberen natuurlijk.
Heb jij oploskoffie gemaakt?
Met dit Goddelijk machien?
Was de vraag van mijn zoon. Ja natuurlijk…? Testfase hé!
Nou goed uiteindelijk kwam het verlossende vraagstuk.
Er is er één die is nog beter en die kan ik nu kopen voor 3x minus de vaste prijs!
Oké wat jij wil zei ik nog…
Die kon echt gewoon water warm koken en melk opwarmen enzovoorts… nog meer dan deze! Gewoon met 1 knop en handiger dan deze!

Oh en die tv!
Kan nu één bestellen voor de helft en als ik deze die we nu hebben dan verkoop, verdien ik zoveel en dan betalen we dus maar 200 bij…
Wtf?
Hoe ziet hij dit alles toch?
Ik geef hem de vrije hand in dit alles want, ik weet dat het nooit een miskoop is.
Soms zie ik mensen wel eens denken van hoe kan dit?
Nou ik denk dit ook vaak.
Maar juist die vrijheid leerde hem zoveel meer dan beknotting van de ziel.
Ik moet maar gaan sparen, als ik eens op mijzelf ga, zei hij nog.
Ik zei; dan neem je dat toch gewoon mee?
Nee… ik neem dan wat anders tzt.
Het idee dat hij dan op zichzelf gaat ooit.
Zucht…
en niet om dat natuurlijk!
Maar gewoon al die jaren ben je het zo gewend samen!
Ik moet er nog niet aan denken maar zal er ooit aan moeten geloven helaas.
Het lot van moeders met een mooie tv en koffiemachien!

Het lijk in de handdoek

Gastendoekje `Boudoir` Prachtig gastendoekje ( 40 x 60 cm) Verkrijgbaar in de kleuren * White * Limetree Green Prachtig afgewerkt (zie close-upfoto), een prachtige aanwinst voor je toilet! Ook leuk om cadeau te geven, het doekje wordt geleverd met lint én cadeaukaartje (zie foto) 12,50:

 

Ik bewaar veel, teveel zelfs.

Al jarennn, allerlei van mijn moeder.
WANT het was van haar, en  dat ligt een beetje gevoelig allemaal.
Nu kocht zij altijd dure spullen etc. en ik had ooit een handdoekje zus en zo gekregen, dus die had ik nog steeds.

Anyways, ik maakte de wasmachine eens schoon dus filtertje eraf, nu daar kwam me een bunzing lucht uit…onvoorstelbaar.
Ik dacht dat ik ter plekke flauw zou vallen, dus in de haast, keek ik om mij heen en rukte snel een handdoek uit de wasmand, want er droop dus wat water onderuit de wasmachine.
Nah dit wilde je niet op je tapijtje jarenlang o.i.d…damn wat een lucht.
Het was niet eens veel.
Maar goed de handdoek zoop het op en er zat dus een klein plastic draadje( ja,ja) in het filter en dat veroorzaakte dus enige ‘ruftingen des luchten’.
Vreemd.
Nou goed, al goed en wel, filter schoon, plaatje weer dicht en…die handdoek…

Jemig… het leek wel een lijkenlucht o.i.d. Geen idee hoe dat ruikt gelukkig, maar toch.
Ik haalde een emmer van beneden, maakte een ‘soppie’ boven en ging de trap weer op, om op zolder mijn stinkende handdoek mee te slepen naar de emmer incl. sop.
Ik viel nog niet van de trap, maar met moeite hield ik mij staande, mag ik wel zeggen, kon ik de stinkhanddoek uiteindelijk in die emmer kiepen.

Die avond dacht ik weer aan de handdoek, ik moest hem uitspoelen, maar die lucht bleef er nog omheen hangen.
Was het misschien niet eens tijd om die handdoek ‘gewoonweg’ maar weg te gooien?
Hoe oud was hij eigenlijk al?

Mijn mooie donkerblauwe badhanddoek van 2 meter bij 1 meter o.i.d.
Huge dus.
Ik schrok van het eigenlijke aantal dienstjaren, van deze nog steeds mooie handdoek, dát dan weer wel hé!
Eigenlijk deze mocht wel met pensioen.

Ik liet de handdoek nog maar even in die emmer.
Ik moest er nog 2 nachtjes over slapen zeg maar.

Ondertussen besloten we dus maar, dat het écht einde verhaal werd.
De emmer werd leeggegoten, de handdoek nog uitgewrongen voor de laatste keer en in de Brabantia in de keuken gesmeten.
Nou 5 meter, was toch wel het minimum aan dichterbij kunnen komen.

Hallelujah!
Hoe kon dit kleine beetje water, zoveel teweeg brengen.
Het leek wel of er een lijk in de brabantia zat.
Nou die moet echt weg in de ondergrondse container hoor…dit kon gewoon niet in ons huis nog verblijven zelfs. En eventjes buiten was ook geen optie. De wijk hé?
Dus die was weg! Eindelijk.
Ondertussen maakten we nog grappen over politie, die op onderzoek uitging in die ondergrondse container, want er zou vast een lijk in liggen o.i.d, buurtbewoners hadden gebeld etc.

Hopelijk krijg ik geen nachtmerries over slapen in een ondergrondse container.

Onvoorstelbaar, dat zoiets kleins als een filter, dit dus kan veroorzaken.
Maar misschien toch een teken van boven hé?
Zo van, zelfs die oude handdoeken zijn nu wel dood hoor, doe maar weg!

 

De tamme rat

Had ik al eens verteld over de rat?

Ik had toen ik op kamers woonde tamme rattekes. Erg gezellig, drie dames.
Silky, Snoopy en Sarah.
Anyways het leek me leuk om eens kleine babyratjes te hebben. Waarom niet?
Dus ik op mijn oude omafiets richting het centrum naar een dierenwinkel. Of ik ff een mannetje kon lenen.
Ja hoor, moest borg betalen, en daar werd de dikke vette kerel in een doosje geduwd en hij ging mee op de fiets tussen de snelbinders.
Thuisgekomen op mijn kamer van 4 bij 4, liet ik meneer los tussen de dames.
Ze besnuffelden elkaar, vriendelijk als altijd. Ratten zijn erg lieve dieren overigens.
Maar meneer had er geen zin in.
Ik mocht hem enkele daagjes ”huren” zeg maar.

Nu dat ging hem niet worden de luilak lag de hele dag te meuren in het hok maar no way dat hij dacht aan enige fitte activiteiten.
Ja eh, wat moet je dan? Hem maagdelijk terug naar de dierenwinkel sturen?
Dat dachten we ff niet hé? Nee inventief nadenken, dat werd ff brainstormen in mijn eentje.
Hmmz…plots dacht ik aan spreekwoorden, waarom weet ik niet, ben nogal geniaal *kuch*.
Ongekend hoogbegaafd behalve wat d & t aan gaat…hé,hé!

Maar wat kwam in mijn brein tevoorschijn een spreuk…een wijsheid…
Honing aan de kont smeren…NU dat was geen enkel probleem!
Ik had toevallig nog een pot honing in de kast staan! Kwam dat ff goed uit!

Ik pot honing naast de kooi en meneer eruit gevist, ik keek naar zijn enorme rattenballen, (ja die zijn echt huge!!!!!!! Amazing!!!!!!!!)
En ik zo mijn hand in de pot honing en meneer zijn onderkant ingesmeerd met het plakkerige zooitje.
Ik hing meneer in het hok en de dames vielen al direct aan op zijn honingzoetigheid.
HAP, SKRIEEEEEEEEE gilde hij uit…maar hierna…hmmm als ratten konden glimlachen, hij deed het for sure!
De dames begonnen hem helemaal schoon te likken en de rat werd kneitergek!

Hij sprong in het rond, van de ene dame op de andere…superswild, opgewonden wastie…welke rat maakt zoiets nu ooit mee?
Nu hij wel…mazzelpik.

Die maandag mocht hij terug naar de dierenwinkel…!

Enkele weken later had ik allemaal kleine babyratjes… Supersleuk! Toch?

 

Gedichten Bundel

De cover is ontworpen door mijzelf, minus de rondjes, want het is copyright, oftewel het wordt de voorkant van het boekje.
Ik had al 8 covers gemaakt en niets vond ik goed genoeg, en dit was hem dan!

Hier is de bundel te bestellen:
🙂
http://www.freemusketeers.nl/boek/7470/boom-des-levens

De verhalen op deze website zijn als nog groffe schetsen van hoe het uiteindelijk wordt.
Zo schrijf ik ze in eerste instantie nml, daarna komt het corrigeer werk en dat is minder leuk en erg langdurig.
Daarnaast pas je de verhalen wat aan, een andere zinsopbouw etc etc.
Als ik begin te schrijven denk ik niet van te voren, over wat ik ga schrijven, dat gaat gewoon vanzelf.
Just in No time dus…
Ik plak ze dan hier op mijn website en laat ze voor wat ze zijn tot ik ermee aan de gang ga…serieus mee aan de gang ga.
Men noemt dit ook wel inspiratie krijgen voor verhalen of gedichten.
Nu zo doe ik het dus.
Als de bundel uitkomt zal ik dat hier plaatsen uiteraard.
So keep in touch…

Grtz

De griezelige dokter from helllllllllllllll

 photo homew.gif

Lang geleden toen ik nog een mini Wingsje was,
hadden we een hele goede huisarts.
Hij zorgde goed, vooral voor kindertjes.
Hij regelde dit alles nog alleen, dat kon toen in die tijd nog, toen artsen nog een roeping ofzo hadden.
Hij had 1 assistente, en ze is er nu nog, alleen de arts niet meer, hij is gaan hemelen.
Toch wil ik de beste man nog even benoemen in mijn verhalen want, zo worden ze niet meer gemaakt bijna.
Laat ik het zo zeggen, ik mocht hem niet.
Ik vond hem gruwelijk eng.
Hij was de vleesgeworden duivel uit de hel.
Hoe dat kwam?
Geen idee.

Hij zag er uit als een oude jood, nu is daar niets mis mee maar stel je voor.
Redelijke gok, kleine oogjes die vanachter bruingetinte glazen de wereld intuurden met een wijze blik.
Maar voor mij, wist ik wat wijsheid was, was het een drama.
Hij keek me eng aan vond ik.
Ik was rond de 3 a 4 jaar oud en ik had toen nogal behoorlijk last van de oortjes.
Bonkende idioterie in je koppie, en vaak snachts natuurlijk.
Klopperdekop in je kop… Huilen…tuurlijk.
Enorm pijnlijk en hoge koortsen.
Nou goed dit was de huisarts die dus snachts zijn bed uitkwam voor een huilend kind in nood.
Geweldig natuurlijk, maar ik zag enkel die griezelige man en waarschijnlijk legde ik een link met de pijn en die dokter.
Arme man.
Maar ja, hij had ook een enorme pluk schape wol in de kleur van melkboerenhondenhaar aan beide zijden van zijn kalende hoofd, plus nog die getinte bril en dan nog die dokterspiegel op zijn
voorhoofdschakra, nou ik vond dat heel erg eng dus.
Maar goed, het was nu eenmaal onze huisarts. En hij zal veel goeds gedaan hebben alleen als kind, besef je dat nooit zo goed.
Het lange termijn geheugen werkt dan nog niet zo geweldig ofzo.

Maar goed, na enige jaren togen wij naar Slagharen, de paardjes hoeraaaaaaaaaaa!
Nu ja…Terwijl mijn droom uit zou komen, paardrijden nml, stond ik daar te wachten op een vrijgekomen horse ofcourse.
Ik hing tegen het houten hek te hangkinderen en mijn poten stonden uitgestoken voor mij uit op het pad leunend met mijn ellebogen op het hekwerk.
Ware het niet dat er een pony langskwam en precies op mijn grote teen ging staan?
Damn ik heb zoveel pijn gehad, het leek wel geplet te worden, pony’s zijn nogal zwaar eh enzo.
Afschuwelijk dus en de hele terugweg janken in de auto.
Ik werd thuis gedropt door een oom die zo vriendelijk was geweest mij eens maar nooit meer mee te nemen oid.
En daarna moesten we toch naar de dokter.
Maar? Waarom moet ik naar de dohokterrrrrrrrrrr huilde ik het uit.
Hij moet even naar je teen kijken hoor.
Nieehiieetusssssssss….jankte ik verder.
Nou we hadden dan een overeenkomst bereikt ik ging mee in de auto en mijn moeder zou het even gaan vragen aan de dokter.
Ok dat mocht wel maar ik ging niet mee naar binnen.
Nee hoor, was prima!
Ok…glimlach, wat een overwinning zeg. Pfieuw,… ik zat zelfs opgelucht in de auto.
Mijn moeder stapte uit en zowaar ik hoefde niet eens mee naar binnen. Wauw! Goed hé?
Ik zat te wachten in de auto vol pijn aan die bonkende grote teen.
Toen plots de enge dokter de praktijk uit kwam lopen met mijn moeder.
In no time sprong ik van de voorbank op de achterbank.
Hoe ik dat voor elkaar kreeg weet ik nog niet, maar daar was hij, zijn toeften haar om zijn hoofd, zijn spiegeloog op zijn voorhoofd en zijn beige getinte glazen en kleine oogjes keken mij aan.
Ik doe je toch niets, glimlachte hij.
Aarzelend liet ik mijn opgezette blauwgeworden teen zien aan hem.
Nu de nagel zou afvallen, en alles zou goedkomen tzt, koud nat doekje er op etc.

Vreemd genoeg, nadien was ik nooit meer bang van hem, ik zag ineens zijn vriendelijke lachrimpeltjes achter die brilleglazen, en dat zal het wel zijn geweest, of ik werd gewoon ook wat wijzer.
Maar wat een drama kinderen kunnen maken om niets!

©AngelWings

 

 

Kindertraumaatjes

Ooit begon ik mijn schooljaartjes als 4 jarige op een Christelijke school.
De enige nette in de buurt, welke net genoeg was voor mij, om mij op te leiden tot een Angel-Wings :-))))))

Ik heb er 3 jaartjes opgezeten…dat dan weer wel!

Maar goed we moesten vaak zingen natuurlijk.
En dat vond ik ook wel leuk natuurlijk.
Gelieve niet allenig, want dat vond ik vreselijk, ik verschool me liever achter de groep, maar zingen vond ik wel leuk.

Tot de dag kwam dat de juf ons het lied van Abraham leerde.
Mijn Hemel…dat was een eng verhaal?
Ik was dan ook danig onder de indruk van het liedje.
Tjeeh zeg, ik vond het ook wel eng.
Maar ja, zo ging dat vast in die bijbelse tijden oid en vragen of het echt waar was, dat deed je niet zomaar.
Met pijn in mijn gevoelige kinderhartje zong ik dan zachtjes mee.
:-(((( En toch…op een dag vond ik het ook wel een beetje stoer hé?
Die Abraham toch!
Ja, nee dat was wat zeg!
Dus zong ik al wat harder mee, ik ging het zelfs heel stoerrrrrrrr vinden!
Dus ik zong nog harder mee en voelde zelfs een soort trots in mij komen als ik harder zong!
Geweldig dat die man dat mee moest maken allemaal!

Waar je als kind al niet over nadenkt, ik was 4,5 jaar oud…
Beetje verlegen wel, ik mocht graag spelen enzo en schilderen, maar woei dat rekenen later!
Get a life! Ga me daar moeite doen op een papiertje,  dat was in klas 1…nu noemt men dat groep 3.
Neuh ik vulde zomaar wat in, kom ging me ff druk maken om wat nummertjes, daar had ik geen zin in zeg!
Voor men mij zover kreeg dat ik zin kreeg in rekenen…dat duurde wel ff hoor.
Ik vond het echt stom gewoon!

Maar goed om even terug te komen op dat lied van Abraham, wat ik dus dacht als kind!

Het lied gaat zo:

Abraham
Abraham, Abraham,
verlaat je land, verlaat je stam.

Abraham, je moet gaan wonen 
in het land dat Ik zal tonen.
Tel de sterren in de nacht,
zo groot wordt jouw nageslacht.

Weet jij als kind van 4,5 jaar oud wat nageslacht was?
Ja een slager op de hoek, oké?
Maar nageslacht, veels te moeilijk nog en wie legde dit uit aan vierjarigen?
Niemand!
Nee je moest zingen koste wat het kost!

Ik dacht dus echt dat die arme Abraham geslacht werd door God oid…vreselijk vond ik het.

Maar ik ben opgelucht dat ik er nu pas achter ben dat het dus niet zo was!
:-)))))))))

Trauma opgelost!

Voor nog meer kinderliederlijke nummers LINK

Humor of toch bang?

Humor of toch bang?

This made us LOL. We can have a lot of fun with this as office art, substituting the faces of our management team.

Mijn moeder had wel eens van die opmerkingen wat je dus altijd bij blijft.
Op een dag gingen wij weg met de auto en ze keek zo naar ons huis. Ze zei heel droog: Stel je voor dat je nu naar ons huis kijkt en iemand zwaait ons uit, of je zwaait jezelf uit.
Oké grappig toch?
🙂
Nou goed ik heb een nichtje, half jaar jonger dan ik ben, die ooit bij mij kwam logeren, toen ik op kamers woonde.
Ze woonde aan de andere kant van de stad, en haar moeder was met vakantie en ze zou voor het eerst alleen thuis blijven.
Dat alleen was best alleen, blijkbaar, dus kwam ze logeren, één nachtje maar hoor!
Prima!
Gezellig toch?
De volgende dag gingen we met de fiets richting haar huis, de birds voeren etc.
We waren net 18…
Nou goed, dus we gaan weer richting mijn kamer en ik maak dus diezelfde opmerking als mijn moeder ooit.
Heey kijk eens naar je huis en stel je voor dat….!?

Mijn nichtje bleef dus een week logeren bij mij…dat dan weer wel! 🙂
Ze durfde niet meer terug naar huis, hé, hé!
🙂

Writing Prompt: You are the giraffe, what has scarred you so badly that you literally climbed a tree? Remember to include the setting, feeling words, and dialog in your story.

Pasen

Paashazen

Jaren geleden, vlak voor Pasen, wandelden mijn moeder en ik, met de kleine boy in de kinderwagen, richting het winkelcentrum.
Even gezellig shoppen samen.

In het winkelcentrum bleek het erg gezellig te zijn. Muziekbandjes speelden er lustig op los.
Bij één band bleven wij staan luisteren en kijken.
Mijn moeder en ik hadden een weergaloze vage kijk op humor.
Dat was ons wel toevertrouwd althans,…
De groep mannen voor ons waren verkleed als paashaas.

Ik slikte een keer iets weg uit mijn keel en durfde mijn moeder niet aan te kijken.
Ook zij had hetzelfde gevoel, zo bleek even later, door een gesmoorde snik naast mij.
Hierop keek ik haar aan en zag dat ze zowat stikte van het lachen.
Werkelijk om een groep volwassen kerels te zien staan in een paashaaspakje,.. Hmmz.
Ze speelden heus leuk hoor, daar niet van.
Eén man voelde zich duidelijk erg bekeken en volgens ons was hij echt niet van plan geweest het pakje te gaan dragen, maar blijkbaar had iemand hem toch zover gekregen.
Hij zag onze enorme zelfbeheersing al op enige afstand aan, en zijn blik werd er één als een boer die lacht met kiespijn, alsof hij naar de slachtbank geleidt was.
Dit werkte uiteraard weer intens op onze lachspieren.
Ik durfde mijn moeder echt niet meer aan te kijken omdat ik dan in de slappe lach uit zou barsten en zij ook. Dat was zo sneu voor de mannen, die toch erg hun best deden natuurlijk.
Ondertussen veegden wij wat tranen weg, niet van verdriet, dat was overduidelijk.

Tenslotte tot overmaat van ramp, begon de Saxofonist een rondje te draaien in zijn paashaaspakje, waarbij op zijn kont een grote witte dot zat.

Je kon ons werkelijk opvegen van de straat, gierend van het lachen, zijn wij verdergegaan en hebben de mannen verder met rust gelaten en onszelf ook.

©AngelWings
Net echt…

Lang geleden vlak voor Pasen, werd er iets leuks oid georganiseerd voor de kinderen in de wijk.
Een nichtje van mij wilde daar aan mee doen, dat was leuk namelijk, paaseitjes leggen.
Zij speelde dan voor paashaas en ze nam een vriendinnetje mee, welke ook in het paaspak werd gehezen.
De beide meisjes kwamen eerst nog bij ons langs, en het vriendinnetje was niet een knap meisje oid.
Ze had peenrode krul haren, vale blauwe oogjes die vanachter een brilmontuurtje de wereld bekeken. En tot overmaat van ramp had ze ook nog eens flinke konijnentandjes.
Toen ze het paashaaspakje aan had getrokken, stond ze voor ons te wippen gelijk een paashaas.
“Doe ik het goed”, vroeg ze aan mijn moeder. ”Ja hoor”, zei mijn moeder nog droog.
Ik zag weer die verdachte flonkering in mijn moeders ogen. En toen zei ik: “Ja, net echt hé, mam?”
We hebben ons omgedraaid van het lachen, echt evil dit.
Het arme kind heeft het gelukkig nooit geweten.

©AngelWings