Het centraal idee van het boek is oorlog en terreur. Het boek gaat deels over een burgeroorlog in een ander land en deels over terreur in België. Jens denkt dat hij voor het goede strijd maar eigenlijk zit hij verkeerd. Hij wilt niet meer leven en wilt zoveel mensen met zich meenemen. Dus pleegt hij een aanslag in België, zijn geboorteplaats.:

Als de wolken over het land
wederkeren
De donkerte ons land bescheen
Vliegtuigen ons land verwoesten
En al wat wij opbouwden
In jaren arbeid
De zon verdwenen is voor lange tijd
En ik jouw gezicht lange tijd
Niet meer mag zien
Mijn hart met jou meeging
En elke dag in angst leeft
Hoeveel pijn het mij doet
Jou te missen
Terwijl je vecht
In de oorlog
Dankzij elite
Gesticht
En wij onze mannen en zonen
Moeten afstaan
Als kanonnenvuur
Knappen zij het leed op
Dat is aangericht
Door gestoorde machten
En duistere krachten
En denkt menigeen te strijden
Voor een goede zaak
Wrijft de elite zich in de handen
En denken zij niet aan
ons aller leed
Dat zij aanrichten
Zal karma hen
Ooit op een dag
In een nieuw leven
Bestoken
met eenzelfde pijnen
en hartverscheurend verdriet
Van verlies
En dood
Opdat hun geweten
zal leren
Dat de werkelijkheid
Bestaat uit liefde
en niet uit oorlogen
Die gevochten worden
door vele zielen
Verkozen
Door elite in het pluche
En hun zaken op mogen knappen
De volgende oorlogen
Mag men
de elite afknallen
Voor de evil keuzes die zij maken
Over onze hoofden &
achter onze ruggen om